หน้าศัพท์เฉพาะ
(เช่น ภิกฺขุ อ. ภิกษุ ท.) ย่อมกลืนกิน
(เช่น ภิกฺขุ อ. ภิกษุ ท.) ย่อมกลืนกิน
แนะนำให้กดต่อ
คัดจากหมวดตัวอักษรเดียวกัน เพื่อไล่อ่านต่อได้ทันที
ผู้เป็นไข้
กาลเป็นที่กลืนกิน
อัน (การ) ลวงว่าเป็นไข้
ซอกแห่งภูเขา
คิลานุปัฏฐาก
(วาจา) อันบุคคลพึงเปล่ง
การบำรุงซึ่งพระศาสดาผู้ทรงประชวร
มหรสพอันบุคคลพึงเล่นบนยอดแห่งภูเขา
(เช่น สกุโณ อ. นก) กลืนกินแล้ว
สมัยแห่งฤดูร้อน