จรณ

น.,นปุ. อัน (การ) เที่ยวไป, ความประพฤติ แจกเหมือน กุล เช่น ป.เอก. จรณํ อ. การเที่ยวไป, อ. ความประพฤติ มาจาก จร ธาตุ ในความเที่ยวไป, ความประพฤติ + ยุ ปัจจัย แปลง ยุ เป็น อณ ได้รูปเป็น จรณ แปลว่า การเที่ยวไป, ความประพฤติ เป็นภาวรูป ภาวสาธนะ วิ.ว่า จรณํ = จรณํ