ตณฺหาพนฺธน

ผู้มีตัณหาและภพสิ้นรอบแล้ว

อนุสัยแห่งตัณหา

กิเลสชาติอันยังสัตว์ให้หวั่นไหวคือตัณหาและมานะและทิฏฐิ

แห่งกิเลสทั้งหลาย มีตัณหาเป็นต้น

ตัณหาเพียงดังเถาวัลย์

อันตัณหาและทิฏฐิทั้งหลาย

ตัณหาวรรค

ความสะดุ้งด้วยอำนาจแห่งตัณหา

วาจาเป็นเครื่องพรรณนาซึ่งเนื้อความแห่งวรรคอันบัณฑิตกำหนดแล้วด้วยตัณหา

อันบัณฑิตนับพร้อมแล้วว่าผู้จับคือตัณหา; อันบัณฑิตนับพร้อมแล้วว่าความยึดถือด้วยอำนาจแห่งตัณหา