ตณฺหาวคฺค

วาจาเป็นเครื่องพรรณนาซึ่งเนื้อความแห่งวรรคอันบัณฑิตกำหนดแล้วด้วยตัณหา

ตัณหาเพียงดังเถาวัลย์

นายช่างคือตัณหา

กิเลสชาติอันยังสัตว์ให้หวั่นไหวคือตัณหาและมานะและทิฏฐิ

ป่าคือตัณหา

ผู้มีตัณหาและภพสิ้นรอบแล้ว

เชือกคือตัณหา

เครื่องผูกคือตัณหา

ผู้เป็นไปในอำนาจแห่งตัณหา

อนุสัยแห่งตัณหา