ทิสาวาสิโน

ว.,ปุ. (ภิกฺขู) อ. ภิกษุ ท. ผู้อยู่ในทิศ โดยปกติ มาจาก ทิสา + วส ธาตุ ในความอยู่ + ณี ปัจจัย ด้วยอำนาจ ณี ปัจจัย ทีฆะ อ ต้นธาตุ เป็น อา ลบ ณ เหลือไว้แต่ อี ได้รูปเป็น ทิสาวาสี อี การันต์ในปุงลิงค์ ลง โย ปฐมาวิภัตติ ฝ่าย พหุวจนะ รัสสะ อี เป็น อิ แปลง โย เป็น โน สำเร็จรูปเป็น ทิสาวาสิโน แปลว่า ผู้อยู่ในทิศ โดยปกติ เป็นกัตตุรูป กัตตุสาธนะ ลงในอรรถ แห่งตัสสีละ วิ.ว่า ทิสายํ วสนฺติ สีเลนาติ ทิสาวาสิโน (ภิกขู) ภิกษุ ท. เหล่าใด ย่อมอยู่ ในทิศ โดยปกติ เหตุนั้น ภิกษุ ท. เหล่านั้น ชื่อว่า ทิสาวาสิโนๆ ผู้อยู่ในทิศโดยปกติ แจกเหมือน เสฏฺฐี