ธมฺมวาที

ว.,ปุ. ผู้กล่าวซึ่งธรรมโดยปกติ มาจาก ธมฺม + วท ธาตุ ในความกล่าว + ณี ปัจจัย ด้วย อำนาจ ณี ปัจจัย ทีฆะ อ ต้นธาตุ เป็น อา ลบ ณ เหลือไว้แต่ อี ได้รูปเป็น ธมฺมวาที แปลว่า ผู้กล่าวซึ่งธรรมโดยปกติ เป็นกัตตุรูป กัตตุ สาธนะ ลงในอรรถแห่งตัสสีละ แจกเหมือน เสฏฺฐี เช่น ต.เอก. ธมฺมวาทินา (ภิกฺขุนา) อันภิกษุ ผู้กล่าวซึ่งธรรมโดยปกติ วิ.ว่า ธมฺมํ วทติ สีเลนาติ ธมฺมวาที (ภิกฺขุ) ภิกษุใด ย่อมกล่าว ซึ่งธรรม โดยปกติ เหตุนั้น ภิกษุนั้น ชื่อว่า ธมฺมวาทีๆ ผู้กล่าวซึ่งธรรมโดยปกติ