ปฏิสมฺโมทน

ที่พึ่งเฉพาะ, ที่พึ่งอาศัย

ปฏิสัมภิทา

(ที่) เป็นที่หลีกเร้น

ปฏิสนธิวิญญาณ

ผู้มีความหลีกเร้นเป็นที่มายินดี

อันบัณฑิตนับพร้อมแล้วว่าการถือเอาซึ่งปฏิสนธิ และการลอกซึ่งคราบ และการก้าวลงสู่ความหลับอันปล่อยแล้ว และการเสพซึ่งเมถุนด้วยนางนาคตัวมีชาติเสมอกัน และการจุติ

หลีกเร้นแล้ว

กาลเป็นที่ถือเอาซึ่งปฏิสนธิ

ที่เป็นที่เก็บงำ

การถือเอาซึ่งปฏิสนธิ