ปฐวีกถาปสุตปญฺจสตภิกฺขุวตฺถุ

น.,นปุ. อ. เรื่องแห่งภิกษุผู้มีร้อยห้าผู้ขวนขวายแล้วในวาจาเป็นเครื่องกล่าวซึ่งแผ่นดิน เป็นฉัฏฐีตัปปุริส สมาส มีฉัฏฐีตุลยาธิกรณพหุพพิหิสมาส วิเสสนบุพพบท กัมมธารยสมาส ทุติยา ตัปปุริสสมาส สัตตมีตัปปุริสสมาส และวิเสสนบุพพบท กัมมธารยสมาส เป็นภายใน มีวิเคราะห์ตามลำดับ ดังนี้ ฉ.ตุล.วิ. ปญฺจ สตานิ เยสํ เต ปญฺจสตา (ภิกฺขู) ร้อย ท. ของภิกษุ ท. เหล่าใด ห้า ภิกษุ ท. เหล่านั้น ชื่อว่าผู้มีร้อยห้า วิ.บุพ.กัม.วิ. ปญฺจสตา ภิกฺขู = ปญฺจสตภิกฺขู ภิกษุผู้มีร้อยห้า ท. ทุ.ตัป.วิ. ปฐวึ กถา = ปฐวีกถา วาจาเป็นเครื่องกล่าวซึ่งแผ่นดิน ส.ตัป.วิ. ปฐวี-กถาย ปสุตา = ปฐวีกถาปสุตา (ปญฺจสตภิกฺขู) ภิกษุผู้มีร้อยห้า ท. ผู้ขวนขวายแล้วในวาจาเป็น เครื่องกล่าวซึ่งแผ่นดิน วิ.บุพ.กัม.วิ. ปฐวีกถา- ปสุตา ปญฺจสตภิกฺขู = ปฐวีกถาปสุตปญฺจสต ภิกฺขู ภิกษุผู้มีร้อยห้าผู้ขวนขวายแล้วในวาจาเป็นเครื่องกล่าวซึ่งแผ่นดิน ฉ.ตัป.วิ. ปฐวีกถา-ปสุตปญฺจสตภิกฺขูนํ วตฺถุ = ปฐวีกถาปสุตปญฺจสตภิกฺขุวตฺถุ