ปณฺฑิตภิกฺขุ

มนุษย์ผู้ฉลาด

ความที่แห่ง…เป็นบัณฑิต

บุคคลผู้มีความสำคัญว่าตนเป็นบัณฑิต

บุรุษผู้เป็นบัณฑิต; บุรุษผู้ฉลาด

บัณฑิตวรรค

เด็กชื่อว่าบัณฑิต

คำพรรณนาบัณฑิตวรรค

ความที่แห่ง...เป็นบัณฑิต; ความที่แห่ง...เป็นผู้ฉลาด

วาจาเป็นเครื่องพรรณนาซึ่งเนื้อความแห่งบัณฑิตวรรค

ความที่แห่ง…เป็นบัณฑิต, ความที่แห่ง…เป็นผู้ฉลาด