ปณฺฑิตมนุสฺส

บุคคลผู้มีความสำคัญว่าตนเป็นบัณฑิต

ภิกษุผู้เป็นบัณฑิต

บัณฑิตวรรค

ความที่แห่ง…เป็นบัณฑิต

คำพรรณนาบัณฑิตวรรค

บุรุษผู้เป็นบัณฑิต; บุรุษผู้ฉลาด

วาจาเป็นเครื่องพรรณนาซึ่งเนื้อความแห่งบัณฑิตวรรค

เด็กชื่อว่าบัณฑิต

สามเณรผู้เป็นบัณฑิต

ความที่แห่ง...เป็นบัณฑิต; ความที่แห่ง...เป็นผู้ฉลาด