ปณฺณาการาภิหาร

น.,ปุ. ความ, การ, อันนำไปเฉพาะซึ่งเครื่องบรรณาการ แจกเหมือน ปุริส เช่น ป.เอก. ปณฺณาการาภิหาโร อ. อันนำไปเฉพาะซึ่งเครื่องบรรณาการ เป็นทุติยาตัปปุริสสมาส วิ.ว่า ปณฺณาการํ อภิหาโร = ปณฺณาการาภิหาโร คำว่า อภิหาร ในคำว่า ปณฺณาการาภิหาโร มาจาก อภิ + หร ธาตุ ในความนำไป + ณ ปัจจัย ด้วยอำนาจ ณ ปัจจัย ทีฆะ อ ต้นธาตุเป็น อา ได้รูปเป็น อภิหาร แปลว่า ความ, การ, อันนำไปเฉพาะ เป็นภาวรูป ภาวสาธนะ วิ.ว่า อภิหรณํ = อภิหาโร