ปปาต

ริมแห่งเหว

บ่อน้ำ

พวงดอกไม้

ล้มแล้ว

สะเก็ด

ย่อมตกไป

ย่อมถึง, ย่อมบรรลุ

ผู้ยินดียิ่งแล้วในธรรมเป็นเครื่องเนิ่นช้า

เมื่อตื่น

ผู้มีธรรมเป็นเหตุเนิ่นช้าอันก้าวล่วงแล้วด้วยดี