ปพฺพชิต

๒ น.,นปุ. การบวช แจกเหมือน กุล เช่น ป.เอก. ปพฺพชิตํ อ. การบวช เฉพาะปัญจมีวิภัตติ ฝ่ายเอก. ลง โต ปัจจัย เป็น ปพฺพชิตโต กว่าการบวช บ้าง คำว่า ปพฺพชิต มาจาก ป + วช ธาตุ ในความเว้น + ต ปัจจัยในนามกิตก์ (นอกแบบ) แปลง ว แห่ง วช ธาตุเป็น พ ซ้อน พฺ หน้า พ ลง อิ อาคม ได้รูปเป็น ปพฺพชิต แปลว่า การบวช เป็นภาวรูป ภาวสาธนะ วิ.ว่า ปพฺพชนํ = ปพฺพชิตํ