ปริปกฺกินฺทฺริโย

อันตรายเป็นเครื่องเบียดเบียนรอบ

(อมฺพรุกฺโข) ต้นมะม่วงผู้ทรงไว้ซึ่งพวงแห่งมะม่วงอันสุกงอมแล้ว

ย่อมเร่ร่อนไป

(ตฺวํ) ท่านผู้มีสรีระอันแก่รอบแล้ว; ใช้แทน พราหฺมณ์

ความสุกงอม, ความแก่รอบ

ความที่แห่ง…เป็นธรรมชาติแก่รอบแล้ว

ความที่แห่ง…เป็นธรรมชาติถึงแล้วซึ่งความแก่รอบ

สุกงอมแล้ว, แก่รอบแล้ว

ปริปุจฺฉา; การถามรอบ

ความที่แห่ง…เป็นผู้ปรินิพพานแล้ว