พรหมจริย

พรหม

ผู้มีพรหมจรรย์

ผู้มีใจข้องแล้วในอารมณ์ต่าง ๆ

การอยู่ด้วยการประพฤติซึ่งธรรมอันประเสริฐ

ซึ่งพระสรีระอันพระรัศมีมีวาหนึ่งเป็นประมาณแวดล้อมแล้ว

การอยู่ด้วยสามารถแห่งพรหมจรรย์

พยาบาท; ถ้าแปลออกตามรูปและสาธนะ แปลว่า ภาวะเป็นเหตุถึงซึ่งความแปลกไปแห่งจิต

การอยู่เพื่อพรหมจรรย์

อ. พยาธิและมรณะ ท.