พรหมจริย

ผู้มีพรหมจรรย์

พรหมจรรย์

การอยู่ด้วยการประพฤติซึ่งธรรมอันประเสริฐ

พรหม

การอยู่ด้วยสามารถแห่งพรหมจรรย์

ผู้มีใจข้องแล้วในอารมณ์ต่าง ๆ

การอยู่เพื่อพรหมจรรย์

ซึ่งพระสรีระอันพระรัศมีมีวาหนึ่งเป็นประมาณแวดล้อมแล้ว

ผู้ประพฤติซึ่งธรรมอันประเสริฐโดยปกติ

พยาบาท; ถ้าแปลออกตามรูปและสาธนะ แปลว่า ภาวะเป็นเหตุถึงซึ่งความแปลกไปแห่งจิต