พหุสฺสุต

ว. ผู้มีสุตะมาก ปุ. แจกเหมือน ปุริส เช่น ป.เอก. พหุสฺสุโต (ภิกฺขุ) อ. ภิกษุ ผู้มีสุตะมาก [ธ. ๓: อุทายิตฺเถรวตฺถุ หน้า ๑๒๕] เป็นฉัฏฐีตุลยา ธิกรณพหุพพิหิสมาส วิ.ว่า พหุ สุตํ ยสฺส โส พหุสฺสุโต (ภิกฺขุ) สุตะ (การฟัง) ของภิกษุใด มาก ภิกษุนั้น ชื่อว่า ผู้มีสุตะ (การฟัง) มาก [บทสมาส ซ้อน สฺ]