ภนฺเต

มีรูปอันควร

ส่องอยู่

เหตุอันควรหรืออันไม่ควร

หมุนไปแล้ว, วนไปแล้ว, แล่นไปแล้ว

เครื่องกลึง

บุคคลผู้มีราตรีเดียวอันเจริญ

จงหมุนไป

แน่ะนางผู้เจริญ; ดูก่อนนางผู้เจริญ; ข้าแต่นางผู้เจริญ

ย่อมวิ่งเวียน

ความเป็นหนุ่มอันเจริญ