ภูมิสโย

ว.,ปุ. (ตฺวํ) อ. ท่าน ผู้นอนบนแผ่นดิน [ธ. ๓: ชมฺพุกาชีวกวตฺถุ หน้า ๑๕๑] มาจาก ภูมิ บทหน้า + สี ธาตุ ในความนอน + อ ปัจจัย รัสสะ อี ที่ สี ธาตุเป็น อิ แปลง อิ เป็น เอ แปลง เอ เป็น อย ได้รูปเป็น ภูมิสย แปลว่า ผู้นอน บนแผ่นดิน เป็นกัตตุรูป กัตตุสาธนะ วิ.ว่า ภูมิยํ เสตีติ ภูมิสโย (ตฺวํ) ท่านใด ย่อมนอน บนแผ่นดิน เหตุนั้น ท่านนั้น ชื่อว่า ภูมิสโยๆ ผู้นอนบนแผ่นดิน