มโนรม

ว. อันเป็นที่ยินดีแห่งใจ, อันเป็นที่รื่นรมย์แห่งใจ นปุ. แจกเหมือน กุล เช่น ป.เอก. มโนรมํ (ปทุมํ) อ. ดอกปทุม อันเป็นที่รื่นรมย์ แห่งใจ คำว่า มโนรม มาจาก มน บทหน้า + รม ธาตุ ในความรื่นรมย์,ความยินดี + อ ปัจจัย แปลง อ ที่ มน เป็น โอ ได้รูปเป็น มโนรม แปลว่า เป็น ที่รื่นรมย์แห่งใจ เป็นกัตตุรูป อธิกรณสาธนะ วิ.ว่า มโน รมติ เอตฺถาติ มโนรมํ (ปทุมํ) ใจ ย่อมรื่นรมย์ ในดอกปทุมนั่น เหตุนั้น ดอกปทุมนั่น ชื่อว่า มโนรมํๆ เป็นที่รื่นรมย์แห่งใจ