วิคฺคห

ผู้กินซึ่งวัตถุอันเป็นเดน

ความทะเลาะ, ความแก่งแย่ง

ผู้กินซึ่งวัตถุหรืออาหารอันเป็นเดน

ตำหนิแล้ว

โดยความเป็นแห่งบุคคลผู้กินซึ่งวัตถุอันเป็นเดน

ความไปปราศ

ผู้มีปัญญาเป็นเครื่องเห็นแจ้ง,เป็นเครื่องเห็นแจ้ง

ผู้มีความอยากไปปราศแล้ว

ผู้เห็นแจ้งโดยปกติ,ผู้เห็นแจ้งโดยปกติ

ผู้มีธุลีคือโมหะไปปราศแล้ว