ว

เทียว

พระวักกลิ

พระเถระชื่อว่าวักกลิ

เรื่องแห่งพระเถระชื่อว่าวักกลิ

จักกล่าว

จักกล่าว

จักกล่าว

จักกล่าว

วรรค, พวก

โห่ร้องอยู่

การผูกกันเป็นพวก, การผูกซึ่งพวก

การผูกกันเป็นพวก, การผูกซึ่งพวก

โดยพวกและพวก

ไพเราะ, สวย, งาม, ดี

ผู้มีพระสุรเสียงอันไพเราะ

เรื่องแห่งภิกษุผู้อยู่ที่ฝั่งแห่งแม่น้ำชื่อว่าวัคคุมทา

ผู้อยู่ที่ฝั่งแห่งแม่น้ำชื่อว่าวคฺคุมุทา

ผู้มีวัตรเพียงดังค้างคาว

อันกลอนเรือนโค้งรึงรัดแล้ว

พราหมณ์ชื่อว่าวังคันตะ

วังคีสะ

พระเถระชื่อว่าวังคีสะ

เรื่องแห่งพระเถระชื่อว่าวังคีสะ

ผู้เช่นกับด้วยพราหมณ์ชื่อว่าวังคีสะ

ผู้เช่นกับด้วยวังคีสะ

คำ, พระดำรัส

ผู้กระทำซึ่งคำ

ผู้อดทนต่อคำ

ซึ่งคำและคำตอบ

สักว่าคำ

ในลำดับแห่งพระดำรัส

อันเป็นที่สุดลงแห่งคำ

สักว่าการกระทำซึ่งคำพูด

วจีทุจริต

ความกำเริบทางวาจา

วจีสัจจะ

วัจจกุฎี

วัจจกุฏี

หลุมแห่งคูถ

วัจฉะ; พระวัจฉะ

ลูกโค

ร้อยแห่งลูกโคผู้

ร้อยแห่งลูกโคตัวเมีย

คอก

ประตูแห่งคอก

ท่ามกลางแห่งประตูแห่งคอก

ย่อมเว้น, ไป, ถึง / ย่อมเว้น, ย่อมไป

จะถึง

จงถึง

วชิระ (ชื่อของยักษ์)

เพชร

ธิดาของเศรษฐี ผู้มีญาณอันกล้าเพียงดังปลายแห่งเพชร

ทะนานแห่งเพชร

อันมีใบเป็นเพชร

วชิรพาหุ (ชื่อของยักษ์)

ซึ่งรูปเปรียบแห่งพระอินทร์,ผู้มีวชิระในพระหัตถ์

โทษ

ผู้แสดงซึ่งโทษโดยปกติ

ความ(การ, อัน) เว้น

ผู้มีความรู้ว่ามีโทษ

จงกล่าว

บุตรแห่งเจ้าวัชชี

เรื่องแห่งภิกษุผู้เป็นโอรสของเจ้าวัชชี

แว่นแคว้นชื่อว่าวัชชี

อันควรฆ่า

เพชฌฆาต,บุคคลผู้ฆ่าคนที่ผู้พิพากษาตัดสินว่าต้องฆ่า

ของมารดาและบิดา,ผู้ถึงแล้วซึ่งความเป็นแห่งบุคคลอันเขาพึงฆ่า

การตี,การฆ่า,การสำเร็จโทษ,การประหาร,การประหารชีวิต,นักโทษประหาร

อันพึงเว้น

ที่อันควรแล้วแก่ความเป็นแห่งที่อันพึงเว้น

เว้นแล้ว

จิตเป็นเครื่องลวง

ลวงอยู่

อัน...ลวงแล้ว

หมัน

หญิงหมัน

ย่อมลวง

ผู้ใคร่เพื่ออันลวง

อันลวง, เพื่ออันลวง

ลวงแล้ว

ลวงอยู่

ย่อมลวง

ย่อมลวง

ลวงแล้ว, หลบแล้ว

จักลวง

วัตถุอันเป็นไป, เสบียง

วัฏฏะ

กลม

นกกระจาบ, นกคุ่ม

วัฏฏกชาดก

ย่อมควร

ทุกข์ในวัฏฏะ

อันนับเนื่องแล้วด้วยทุกข์ในวัฏฏะ

อันมีวัฏฏะเป็นมูล

ทุกข์อันมีวัฏฏะเป็นมูล

ความไม่มีแห่งความโศกอันมีวัฏฏะเป็นมูล

ต้นไทรย้อย

โคนแห่งต้นไทรย้อย

ก้อนกรวดอันกลม

อันบัณฑิตนับพร้อมแล้วว่าวัฏฏะ

ไปตามแล้วซึ่งวัฏฏะ

ไส้, เกลียว

จักควร

การเข้าไปตัดเสียซึ่งวัฏฏะ,ตัดวัฏฏะเสียได้

โลกคือวัฏฏะ

ย่อมกรออยู่

ปั้นแล้ว

ปั่นแล้ว, กรอแล้ว

กรอแล้ว

เพศแห่งนายช่าง

นายช่าง, ช่างไม้

ย่อมเจริญ

จงเจริญ

เติบโตอยู่

ย่อมเจริญ

เจริญอยู่

ในเวลาแห่งพระอาทิตย์อันมีเงาอันเจริญอยู่

ในเวลาแห่งพระอาทิตย์ อันมีเงาอันเจริญอยู่

ยัง...จงให้เจริญ

ยัง...ให้เจริญแล้ว

ยัง...ให้เจริญแล้ว

เจริญแล้ว

ความเจริญ

อัน…ให้เจริญแล้ว

เจริญแล้ว,เติบโตแล้ว / เจริญแล้ว, เติบโตแล้ว

อัน...ให้เจริญแล้ว

กาลแห่งข้าวสุกอันตนให้เจริญแล้ว

เพราะความที่แห่ง...เป็นผู้เติบโตแล้ว

เจริญแล้ว

อัน…ให้เจริญอยู่

จักเจริญ

อันอัน…ให้เจริญ, เพื่ออันให้เจริญ

ยัง...ให้เจริญแล้ว

ยัง...ให้เจริญอยู่

ย่อมเจริญ

ย่อม...ให้เจริญ

(เช่น ชนา อ. ชน ท.) ยัง...ให้เจริญแล้ว

ยัง...พึงให้เจริญ

ยัง...ให้เจริญแล้ว

แผล

เพื่อประโยชน์แก่การสมานซึ่งแผล

ปากแห่งแผล

การค้าขาย

การค้าขาย

ขั้ว

(คุณ) อันบุคคลพึงพรรณนา

วรรณะ, รูป, รัศมี / วรรณะ, ผิวพรรณ, รูป, รัศมี

ทอง

สี

อันมลทิน,มีไฝเป็นต้น

ซึ่งดอกไม้,อันถึงพร้อมแล้วด้วยสีและกลิ่น

สีและกลิ่น

นางวรรณทาสี

ธาตุคือรัศมี

ดอกไม้,อันมีสี

สามารถแห่งสีและสัณฐาน

ความถึงพร้อมแห่งวรรณะ

ถึงพร้อมแล้วด้วยสี,ดอกไม้

เพราะความที่แห่งตน (นระ) เป็นผู้มีวรรณะอันงดงาม

อัน…พึงพรรณนา

อันพรรณนา,เพื่ออันพรรณนา / อันพรรณนา, เพื่ออันพรรณนา

พรรณนาแล้ว, สรรเสริญแล้ว

พรรณนาอยู่, สรรเสริญอยู่

ย่อมพรรณนา

หนอ

วัตร, ธรรมเนียม

(ปุคฺคลํ) ซึ่งบุคคล ผู้มีวัตร

รั้ว

วัตร, ธรรมเนียม

ในกาลเป็นที่กระทำซึ่งวัตร

เวลาเป็นที่ทำวัตร

ในเวลาเป็นที่กระทำซึ่งวัตร

ย่อมเป็นไป

ย่อมเป็นไป

ผู้กระทำซึ่งวัตรและวัตรตอบ

ซึ่งวัตรและวัตรตอบ

วัตรบท

การกระทำซึ่งวัตรและวัตรตอบ

ในวัตรและวัตรตอบและปริยัติและมนสิการ ท.

อันพึงกล่าว

อัน...พึงกล่าว

ความที่แห่งเราเป็นผู้อัน...พึงกล่าว

ประพฤติอยู่, เป็นไปอยู่

ซึ่งบุคคลผู้มีวัตร

ผู้ถึงพร้อมแล้วด้วยวัตร

ย่อมประพฤติ

หัวข้อแห่งวัตร

ย่อมเป็นไป

ย่อมประพฤติ

ผู้กล่าว

วัตร, ธรรมเนียม

จักประพฤติ

ประพฤติแล้ว

ผู้ใคร่เพื่ออันกล่าว

อันอัน...กล่าว, เพื่ออันกล่าว / อันอันกล่าว, เพื่ออันกล่าว

ผ้า

เทริดอันเป็นวิการแห่งผ้า

วัตถุ

ชายแห่งผ้า

ผ้าและดอกไม้และของหอมและอาภรณ์

ครั้นเมื่อผ้าและยานและร่ม ท.

ร้อยแห่งผ้า

ผ้าและเครื่องประดับ

ผ้าและเครื่องประดับ

ผู้ประดับเฉพาะแล้วด้วยผ้าและอาภรณ์

ด้วยวัตถุ ท. มีเครื่องประดับคือผ้าและเครื่องประดับคือระเบียบเป็นต้น

ซึ่งวัตถุทั้งหลายมีผ้าและเครื่องประดับเป็นต้น

ผ้าและอาภรณ์ทั้งหลาย

ซึ่งโลกอันงดงามด้วยเครื่องประดับมีเครื่องประดับคือผ้าเป็นต้น

ด้วยเครื่องประดับทั้งหลาย มีเครื่องประดับคือผ้าเป็นต้น

ผ้าและเครื่องประดับ

เรื่อง,วัตถุ / เรื่อง, วัตถุ

วัตถุกาม

ซึ่งวัตถุกามและกิเลสกาม

ซึ่งวัตถุกามและกิเลสกามทั้งหลาย

ร้อยแห่งเรื่อง

วัตถุสัมปทา

วัตถุ

ซึ่งวัตถุมีผ้าและเภสัชและน้ำอันบุคคลพึงดื่มเป็นต้น

ผู้มีวัตถุมีผ้าและเภสัชเป็นต้นในมือ

ความใช้สอยซึ่งผ้า; การใช้สอยซึ่งผ้า; อันใช้สอยซึ่งผ้า

กล่าวแล้ว, ครั้นกล่าวแล้ว, ตรัสแล้ว, กราบทูลแล้ว

ครั้นตรัสแล้ว

อันอัน...ให้เป็นไป, เพื่ออันให้เป็นไป / อันให้เป็นไป, เพื่ออันให้เป็นไป

ยัง...ให้เป็นไปแล้ว

พึงประพฤติ

จงกล่าว

ผู้รู้ซึ่งถ้อยคำอันบุคคลพึงกล่าว

ย่อมกล่าว, ย่อมเรียก

ย่อมตรัสเรียก

จงกล่าว

กล่าวอยู่

ย่อมกล่าว, ย่อมเรียก

ย่อมกล่าว

อัน...ให้กล่าวแล้ว

(อหํ อ. เรา) ย่อมกล่าว

อันให้เรียก,เพื่ออันให้เรียก

ให้กล่าว, ให้เรียก

กล่าวแล้ว

(ตุมฺเห อ. ท่าน ท.) กล่าวแล้ว

(เช่น ชนา อ. ชน ท.) กล่าวแล้ว

(มยํ อ. เรา ท.) กล่าวแล้ว

กล่าวแล้ว

ฝนพรำ

การฆ่า

นายขมังธนู

ซึ่งการตีและการจองจำ

ฆ่าแล้ว

จักปลงพระชนม์

(อหํ อ. เรา) จักฆ่า

(เช่น กจฺฉโป อ. เต่า) ฆ่าแล้ว

หญิงสาว

ป่า

เพศของบุรุษผู้กระทำซึ่งการงานในป่า

ดอกไม้ในป่า

ผู้เที่ยวไปในป่า

อันตั้งอยู่ในป่า

ที่สุดแห่งป่า

ดอกไม้ในป่า

เจ้าแห่งป่า

ท่ามกลางแห่งป่า

ผู้พ้นแล้วจากป่า

ซึ่งเหง้าและผลน้อยและผลใหญ่ในป่า

ความยินดีในป่า

ซึ่งวาจา อันบุคคลพึงพรรณนาซึ่งป่า

วนวาสีติสสะ

วนวาสีติสสเถระ

พระเถระชื่อว่าวนวาสีติสสะ

เรื่องแห่งพระเถระชื่อว่าวนวาสีติสสะ

ชัฏแห่งป่า

ต้นไม้อันตั้งอยู่แล้วในป่า

ผู้น้อมไปแล้วในป่า

อัน...คายแล้ว

ผู้มีกิเลสเพียงดังนํ้าฝาดอันคายแล้ว

เพราะความที่...เป็นธรรมชาติอันตนคายแล้ว

บุคคลผู้มีมลทินอันคายแล้ว

บุคคลผู้มีความหวังอันคายแล้ว

บุคคลผู้มีโทสะอันคายแล้ว

บุคคลผู้มีโลกามิสอันคายแล้ว

ย่อมไหว้; ถ้าเป็นกิริยาของช้าง แปลว่า ย่อมหมอบ / ย่อมไหว้, ย่อมจบ

(เช่น ปุคฺคโล อ. บุคคล) จงไหว้

จงไหว้, จงถวายบังคม

ในกาลเป็นที่ไหว้

อันถวายบังคม

(กิจฺจํ) ซึ่งกิจ สักว่าการถวายบังคม

การถวายบังคม, การไหว้

ไหว้อยู่

ย่อมไหว้

ถวายบังคมอยู่

ถวายบังคม (ไหว้) อยู่

ย่อมไหว้

ในกาลเป็นที่ให้ไหว้

ให้ไหว้แล้ว

ย่อมถวายบังคม

(อหํ อ. เรา) ย่อมไหว้

จงไหว้

(เช่น ปิตา อ. บิดา) ยัง...ให้ถวายบังคมแล้ว

ยัง...ให้ถวายบังคมแล้ว

ไหว้แล้ว

อันไหว้

อัน...พึงไหว้

ในขณะแห่ง...อันทั้งไหว้แล้วทั้งไหว้แล้ว

ผู้ใคร่เพื่ออันไหว้

อันไหว้, เพื่ออันไหว้

ไหว้แล้ว, จบแล้ว, ถวายบังคมแล้ว

จักไหว้

จักไหว้

(มยํ อ. เรา ท.) จักไหว้

(อหํ อ. เรา) จักไหว้

(เช่น กุมาโร อ. กุมาร) ไหว้แล้ว

(เช่น ชนา อ. ชน ท.) ไหว้แล้ว

ยังไม่มีคำอธิบายเพิ่มเติม

ชาวนาผู้หว่าน

(อหํ อ. เรา) ย่อมหว่าน

ยัง...ให้หว่านแล้ว

หว่านแล้ว

กาลเป็นที่กระทำซึ่งมงคลในเพราะการหว่าน

มงคลในเพราะการหว่าน

จอมปลวก

ที่สุดแห่งจอมปลวก

จอมปลวก

ตวาดอยู่

วัย

ความเสื่อม, ความเสื่อมไป

ความงามแห่งวัย

ถึงแล้วซึ่งความเสื่อมไป, ถึงแล้วซึ่งวัย

ในกาลแห่งกุมารผู้ถึงแล้วซึ่งวัย

ถึงแล้วซึ่งความเสื่อมไป, ถึงแล้วซึ่งวัย

ในกาลแห่ง…ถึงแล้วซึ่งวัย

ซึ่งวัยและประเทศ

สมควรแก่วัย

ประเสริฐ

พร

พืชแห่งข้าวฟ่างและลูกเดือย

ซึ่งข้าวฟ่างและลูกเดือย

ข้าวฟ่างและลูกเดือย

ประเสริฐกว่า

เชือก

เนื้ออันล้ำ, เนื้ออันประเสริฐ

ช้างตัวประเสริฐ

วรุณะ (ชื่อของอุปัฏฐาก)

ไม้กุ่ม, ต้นกุ่ม

จักใช้สอย

พึงใช้สอย

วลัย, กำไลมือ, สร้อยข้อมือ, ห่วงเท้า

ระหว่างแห่งเมฆ

การไปปราศแห่งวลาหก

ตระกูลแห่งม้าผู้ราชาชื่อว่าวลาหก

ผู้มีหนังอันเหี่ยวย่นแล้ว

เป็นที่โปรดปราน

ความที่เป็นผู้เป็นที่โปรดปราน

สุนัขตัวโปรด, สุนัขตัวเป็นที่โปรดปราน

เถาวัลย์

อัน...กำหนดแล้ว

ย่อมกำหนด

กำหนดแล้ว, ตั้งไว้, วางไว้

กำหนดแล้ว, ตั้งไว้, วางไว้

(ตฺวํ อ. ท่าน) จงอยู่

อำนาจ, สามารถ / สามารถ, อำนาจ

(เช่น กนิฏฺโฐ อ. น้องชายผู้น้อยที่สุด) ย่อมอยู่

(ตุมฺเห อ. ท่าน ท.) ขอจงอยู่

การอยู่

ในกาลเป็นที่อยู่

กิจคือการอยู่

ห้องเป็นที่อยู่

บ้านเป็นที่อยู่

ที่เป็นที่อยู่

(ราชา) พระราชาผู้มีพระพักตร์เฉพาะต่อที่เป็นที่อยู่

ที่โคนแห่งต้นไม้ อันใกล้ต่อที่เป็นที่อยู่

เพื่อประโยชน์แก่ที่เป็นที่ประทับอยู่

เพื่อประโยชน์แก่การอยู่

ความเป็นคืออันอยู่

อยู่อยู่

(เช่น ชนา อ. ชน ท.) ย่อมอยู่

(เช่น อยฺยา อ. พระผู้เป็นเจ้า ท.) ขอจงอยู่

เรือนเป็นที่อยู่

โจรผู้อยู่

อยู่อยู่

หญิงถ่อย

วาทะว่าคนถ่อย

วสวัตตี, วสวัสดี; ผู้ยังสัตว์ให้เป็นไปในอำนาจโดยปกติ

ย่อมอยู่

ผู้ไปตามซึ่งอำนาจ

ย่อมอยู่

จงอยู่

ยัง...ให้อยู่แล้ว

ยัง...ให้อยู่อยู่

ยัง...ให้อยู่แล้ว

อยู่แล้ว

ผู้อยู่แล้ว

ที่แห่ง...อยู่แล้ว

เพราะความที่แห่ง…เป็นผู้อยู่แล้ว

อยู่แล้ว

ในบุตรผู้อยู่แล้ว

อุบาสกผู้อยู่แล้ว

ผู้ใคร่เพื่ออันอยู่

ผู้ใคร่ (ประสงค์) เพื่ออันอยู่

อันอัน…อยู่, เพื่ออันอยู่ / อ. อันอัน...อยู่; เพื่ออันอยู่

อยู่แล้ว

อยู่แล้ว

อยู่แล้ว

จักอยู่

จักอยู่

จักอยู่

จักอยู่

จักอยู่

จักอยู่

อยู่แล้ว

ความเป็นแห่งบุคคลผู้มีความชำนาญ

อันเป็นธรรมมีความชำนาญเป็น

อยู่แล้ว

กาลฝน, ฝน, พรรษา / กาลฝน, ฤดูฝน, ฝน, พรรษา, ปี

กาลแห่งฝน

ดอกมะลิ

ส่วนแห่งพรรษา

ย่อมตก

จงตก

ในวันแห่งฝน

ให้ตกอยู่

ประมาณแห่งกาลฝน

วัสสวลาหกะ (ชื่อของเทพบุตร)

ร้อยแห่งปี

ความ (การ, อัน) ล่วงไปแห่งร้อยแห่งปี

ซึ่งอายุ มีร้อยแห่งปี เป็นประมาณ

แสนแห่งปี

พระเถระผู้ประกอบด้วยร้อยแห่งกาลฝน

พระเถระผู้ประกอบแล้วด้วยร้อยแห่งกาลฝน

พันแห่งปี

ฤดูทั้งหลายมีฤดูฝนเป็นต้น

ยัง...ให้ตกแล้ว

ในสมัยแห่งภาคพื้นอันฝนย้อมแล้ว

ในสมัยแห่งภาคพื้นอันฝนย้อมทั่วแล้ว

การอยู่จำซึ่งพรรษา

การประทับอยู่ตลอดพรรษา

ซึ่งที่เป็นที่อยู่ตลอดพรรษา

ผ้าวัสสาวาสิกสาฎก

(ผ้าสาฎก) อันบุคคลพึงถวายแก่ภิกษุผู้อยู่ตลอดพรรษา

ลาภอันเกิดขึ้นแล้วแก่ภิกษุผู้มีการอยู่ตลอดพรรษา

ซึ่งผ้าสาฎกอันบุคคลพึงถวายแก่ภิกษุผู้อยู่ตลอดพรรษา

ภัตอันบุคคลพึงถวายแก่ภิกษุผู้อยู่ตลอดพรรษา

อันทำให้ตก

อันอัน...ให้ตก, เพื่ออันยัง...ให้ตก

ยัง...ให้ตกแล้ว

ทำให้ตกแล้ว

ทำให้ตกแล้ว / (ยังฝน) ให้ตกแล้ว

อันมีในกาลฝน

ดอกมะลิ

ดอกมะลิ

(ยังฝน) ให้ตกแล้ว

จักตก

ผู้เข้าถึงแล้วซึ่งกาลฝน (พรรษา)

การเข้าไปจำ (การเข้าถึง) ซึ่งพรรษา

ผู้เข้าถึงแล้วซึ่งกาลฝน

ดิถีอันน้อมเข้าไปใกล้ซึ่งกาลฝน

ในวันคือดิถีอันน้อมเข้าไปใกล้ซึ่งกาลฝน

อยู่อยู่

ย่อมนำไป

นำไปอยู่

ย่อมนำไป

แม่ม้า, นางลา

ย่อมนำไป

จะนำไป

อัน...พึงนำไป

อันนำไป, เพื่ออันนำไป

นำไปแล้ว

จักนำไป

ย่อมนำไป

นางลา

หรือ, หรือว่า

ปอ

ด้วยวัตถุทั้งหลายมีปอเป็นต้น

ด้วยเหตุสักว่าการกระทำซึ่งถ้อยคำ

การบอก

การบอก

การบอก

อันเป็นไปทางวาจา

วาจา

วจีกรรม

ผู้ตามรักษาซึ่งวาจาโดยปกติ

บุคคลผู้มีวาจาอันสำรวมแล้ว

พ่อค้า

พ่อค้า

การงานของพ่อค้า

ลม (พระวาโย)

(ช่อง) เป็นที่ดื่มกินซึ่งลม

พระแกล, หน้าต่าง

ประตูแห่งช่องเป็นที่ดื่มกินซึ่งลม

ธรณีแห่งช่องเป็นที่ดื่มกินซึ่งลม

อาชีวก ผู้มีลมเป็นภักษา

มณฑลแห่งลม

เนื้อสมัน

วาตมิคชาดก

เทพบุตรชื่อว่าวาตวลาหกะ

กำลังแห่งลมและฝน

พระราชา ผู้ทรงลำบากแล้วเพราะลมและแดด

อันลมและแดดกระทบแล้ว

ซึ่งลมและแดด

ใบแห่งตาลอันลมกระทบแล้ว

ย่อมฟุ้งไป

วาทะ

ผู้มีวาทะอันซัดไปแล้ว

ด้วยสามารถแห่งการกล่าวและการกล่าวตอบ

ความเปลื้องซึ่งวาทะ; การเปลื้องซึ่งวาทะ; อันเปลื้องซึ่งวาทะ

พันแห่งวาทะ

การประโคม

อัน...บรรเลงแล้ว

ผู้ประเสริฐในชนผู้กล่าวโดยปกติ

วานร

ข้าง, เบื้องซ้าย

ช่องแห่งพระกรรณเบื้องซ้าย

พระเนตรเบื้องซ้าย

ช่องแห่งพระนาสิกเบื้องซ้าย

ข้างเบื้องซ้าย

ข้าง (พระปรัศว์) เบื้องซ้าย

พระบาทเบื้องซ้าย

แขนข้างซ้าย

พระหัตถ์เบื้องซ้าย

พื้นแห่งมือข้างซ้าย

ข้างแห่งพระหัตถ์เบื้องซ้าย

ขาอ่อนข้างซ้าย

จะงอยแห่งพระอังสะเบื้องซ้าย

ข้างซ้าย

ย่อมฟุ้งออก

จงพยายาม

ย่อมพยายาม

ย่อมพยายาม

เพียรอยู่, พยายามอยู่

(ตฺวํ อ. ท่าน) ย่อมพยายาม

ทออยู่

(อหํ อ. เรา) จะพยายาม

(เช่น เทวทตฺโต อ. พระเทวทัต) พยายามแล้ว

อัน...พึงพยายาม

อันอัน...พยายาม, เพื่ออันพยายาม / อันอัน…พยายาม, เพื่ออันพยายาม

พยายามแล้ว

(อหํ อ. เรา) จักพยายาม

(เช่น ภิกฺขู อ. ภิกษุ ท.) พยายามแล้ว

กา

(ตฺวํ อ. ท่าน) ย่อมพุ่งไป

ความพยายาม

ปัญญาเป็นเหตุพยายาม

(เช่น ภคินี อ. พี่สาว) ยัง...ให้ทอแล้ว

วาระ

ขวด

ลีลาแห่งช้าง

ห้ามแล้ว

ยัง...จักให้ทรงห้าม

นํ้า

น้ำ

ปลา

อัน…ห้ามแล้ว

อัน…ห้ามอยู่

อัน...ห้ามอยู่

ผู้ถึงแล้วซึ่งวาระ

อันมีปลายแห่งขนทรายเป็นประมาณ

หาง

เนื้อร้าย

ในที่แห่งเนื้อร้าย

เพื่ออันห้ามซึ่งอันตรายเป็นเครื่องเบียดเบียนรอบอันเกิด แต่เนื้อร้าย

พัดวาลวีชนี

ทราย

ทราย

หาดแห่งทราย

กองแห่งทราย

หม้ออันเต็มแล้วด้วยทราย

กองแห่งทราย

ที่สุดแห่งกองแห่งทราย

ผู้มีหน้าเฉพาะต่อกองแห่งทราย

มีทรายเป็นต้น

หลังแห่งหาดทราย

หม้อแห่งทราย

การอยู่

เป็นที่อยู่

เป็นเครื่องอบ

กลิ่นอบ

ผ้าสาฏกเป็นเครื่องนุ่ง

พระนางวาสภขัตติยา

ยัง...ให้อยู่แล้ว

ท้าววาสวะ

ปลายแห่งมีด

อัน…ให้อยู่แล้ว

มีด

เพื่อประโยชน์แก่มีดและขวาน

ซึ่งมีดและขวาน

อัน...ให้อยู่ๆ

ซึ่งวัตถุ มีมีดเป็นต้น

ซึ่งวัตถุทั้งหลายมีมีดเป็นต้น

พระนางวาสุลทัตตา

พาหนะ

ผู้มีบาปอันลอยแล้ว

ยัง…ให้อยู่แล้ว

อันบอก, เพื่ออันบอก

กล่าว

จงให้บอก

จงบอก

บอกอยู่

ย่อมบอก

บอกแล้ว

จักบอก

จงบอก

ดีดอยู่

ย่อมห้าม, ย่อมขอ

อันอัน...ห้าม, เพื่ออันห้าม

ขอแล้ว, ห้ามแล้ว

จงห้าม

ห้ามอยู่

ย่อมรุกราน

จะห้าม

พึงห้าม

ห้ามแล้ว

ขอแล้ว

จักห้าม

จงห้าม

ยัง...จงให้อยู่

ยัง...ให้อยู่แล้ว

ลอยแล้ว

นํ้าหาง

วาโลทกชาดก

โอ้อวดอยู่

ผู้โอ้อวด

พึงโอ้อวด

บกพร่อง,วิกล

เช่นกับด้วยดอกประทุม อันแย้มแล้ว

วิการ

เวลาวิกาล

มีกาลไปปราศแล้ว

ยัง...ให้เกลี่ยแล้ว

สยายแล้ว

เกลี่ยลงแล้ว

ความเป็นแห่งบุรุษผู้มีความบากบั่น

ช่อฟ้าอันบุคคลกระทำแล้วเพื่ออันขาย

(อหํ อ. เรา) ขายแล้ว

(อหํ อ. เรา) จักขาย

เกลี่ยแล้ว

โปรยแล้ว,เรี่ยรายแล้ว

จักหว่าน

เพื่อประโยชน์แก่การขาย

ขายอยู่

ย่อมขาย

ย่อมขาย

จงขาย

ย่อมขาย

เหลือลงจาก...อัน...ขายแล้ว

ยัง...ให้ขายอยู่

ขายแล้ว

อันขาย, เพื่ออันขาย

ขายแล้ว

อันพึงขาย

ภัณฑะพึงขาย

อัน...พึงขาย

เนื้ออันบุคคลพึงขาย

เรี่ยรายอยู่

สยายอยู่

สยายแล้ว

ข่มแล้ว

(เช่น นิวรณานิ อ. นิวรณ์ ท.) ระงับแล้ว

ข่มแล้ว

ยังให้บ้วนแล้ว

(เช่น มนุสฺโส อ. มนุษย์) บ้วนแล้ว

ลืมแล้ว, ฟุ้งซ่านแล้ว

ความที่แห่งตนเป็นผู้มีจิตฟุ้งซ่านแล้ว

ความฟุ้งซ่าน

การอำพราง

ไปปราศแล้ว

ความที่แห่ง...เป็นผู้มีความพอใจไปปราศแล้ว

ความที่แห่ง...เป็นผู้มีปฏิฆะไปปราศแล้ว

มีความตระหนี่อันเป็นมลทินไปปราศแล้ว

มีกิเลสเพียงดังธุลีไปปราศแล้ว

ผู้มีธุลีคือโมหะไปปราศแล้ว

ผู้มีความอยากไปปราศแล้ว

ความไปปราศ

ตำหนิแล้ว

ความทะเลาะ, ความแก่งแย่ง

การวิเคราะห์

ผู้กินซึ่งวัตถุอันเป็นเดน

ผู้กินซึ่งวัตถุหรืออาหารอันเป็นเดน

โดยความเป็นแห่งบุคคลผู้กินซึ่งวัตถุอันเป็นเดน

ผู้มีปัญญาเป็นเครื่องเห็นแจ้ง,เป็นเครื่องเห็นแจ้ง

ผู้เห็นแจ้งโดยปกติ,ผู้เห็นแจ้งโดยปกติ

(ตัว อ. ท่าน) จงเที่ยวไป

ความเที่ยวไป, การเที่ยวไป, อันเที่ยวไป

เหตุแห่งการเที่ยวไป

กาลเป็นที่เที่ยวไป

ที่เป็นที่เที่ยวไป