วิหาราภิมุข

ผู้มีหน้าเฉพาะต่อวิหาร

เสียงแห่งการกวาดซึ่งวิหาร

ผู้มีหน้าเฉพาะต่อวิหาร

ที่ใกล้แห่งพระวิหาร

ผู้มีอัน (การ) อยู่เป็นปกติ

อันบัณฑิตนับพร้อมแล้วว่าธรรมเป็นเครื่องอยู่

อุปจารแห่งวิหาร

การฉลองซึ่งวิหาร

ป่าใกล้แห่งพระวิหาร

โดยหนทาง อันไปแล้วในท่ามกลางแห่งพระวิหาร