วูปสมนตฺถํ

น.,นปุ. เพื่ออันเข้าไประงับวิเศษ ศัพท์เดิมเป็น วูปสมน อ การันต์ ในนปุงสกลิงค์ ลง ส จตุตถีวิภัตติ ฝ่ายเอกวจนะ แปลง ส เป็น ตฺถํ สำเร็จรูปเป็น วูปสนตฺถํๆ แปลว่า เพื่ออันเข้าไประงับพิเศษ แจกเหมือน กุล คำว่า วูปสมน มาจาก วิ + อุป บทหน้า + สม ธาตุ ในความสงบ + ยุ ปัจจัย ระหว่าง วิ – อุป ลบสระหน้า ทีฆะสระ หลัง เป็น วูป แปลง ยุ เป็น อน ได้รูปเป็น วูปสมน แปลว่า ความเข้าไประงับวิเศษ เป็นภาวรูป ภาวสาธนะ วิ.ว่า วูปสมนํ = วูปสมนํ