สคฺคคามี

ว.,ปุ. อันให้ถึงซึ่งสวรรค์โดยปกติ แจกเหมือน เสฏฺฐี เช่น ทุ.เอก. สคฺคคามินํ (มคฺคํ) ยังหนทาง อันให้ถึงซึ่งสวรรค์โดยปกติ คำว่า สคฺคคามี มาจาก สคฺค บทหน้า + คม ธาตุ ในความไป, ความถึง + ณี ปัจจัย ด้วยอำนาจ ณี ปัจจัย ทีฆะ อ ต้นธาตุเป็น อา ลบ ณ เหลือไว้แต่ อี ได้รูปเป็น สคฺคคามี แปลว่า อันให้ถึงซึ่งสวรรค์โดยปกติ เป็นกัตตุรูป กัตตุสาธนะ ลงในอรรถแห่งตัสสีละ วิ.ว่า สคฺคํ คจฺฉาเปติ สีเลนาติ สคฺคคามี (มคฺโค) หนทางใด ยัง...ย่อมให้ถึง ซึ่งสวรรค์ โดยปกติ เหตุนั้น หนทางนั้น ชื่อว่า สคฺคคามีๆ อันให้ถึงซึ่งสวรรค์โดยปกติ