สงฺคณฺหึสุ

ก. (เช่น ภิกฺขู อ. ภิกษุ ท.) สงเคราะห์แล้ว สํ บทหน้า + คห ธาตุ ในความถือเอา มี สํ อุปสัคอยู่หน้า ตามรูปศัพท์แปลว่า ถือเอาพร้อม แต่แปลทับศัพท์หรือแปลเอาความว่า สงเคราะห์ + ณฺหา ปัจจัยในกัตตุวาจก + อุํ อัชชัตตนีวิภัตติ แปลงนิคคหิตเป็น งฺ เพราะ ค อยู่หลัง ลบ ห ที่สุดธาตุ แปลง อุํ เป็น อึสุ ลบ อา ที่ ณฺหา สำเร็จรูปเป็น สงฺคณฺหึสุ