อกตญฺญู

๑ ว. ผู้เป็นคนอกตัญญู (ผู้ไม่รู้ซึ่ง อุปการะอันเขากระทำแล้ว) ปุ. แจกเหมือน ปุริส มาจาก อกต (อุปการ) + ญา ธาตุ + รู ปัจจัย ซ้อน ญฺ หน้า ญา ธาตุ ลบ ร เหลือไว้แต่ อู ลบ อา ที่ ญา ได้รูปเป็น อกตญฺญู แปลว่า ผู้ไม่รู้ซึ่งอุปการะอันเขา กระทำแล้ว เป็นกัตตุรูป กัตตุสาธนะ วิ. ว่า น กตํ (อุปการํ) ชานาตีติ = อกตญฺญู (ชโน) ชนใด ย่อมไม่รู้ ซึ่งอุปการะ อันเขากระทำแล้ว เหตุนั้น ชนนั้น ชื่อว่า อกตญฺญู (ผู้ไม่รู้ซึ่งอุปการะ อันเขากระทำแล้ว)