หมวดตัวอักษร
รวมคำศัพท์ในหมวด อ ทั้งหมด 3,830 คำ กดต่อไปยังหน้าศัพท์เฉพาะของแต่ละคำได้ทันที
เลือกคำเพื่อเปิดดูรายละเอียดแบบเต็ม
ผู้มีพระเนตรดำหามิได้
อัน…ไม่กระทำแล้ว
ผู้รู้ซึ่งพระนิพพานอันปัจจัยอะไรๆ กระทำไม่ได้แล้ว
ผู้เป็นคนอกตัญญู (ผู้ไม่รู้ซึ่ง อุปการะอันเขากระทำแล้ว)
เพราะความที่แห่ง…เป็น…อันเราไม่กระทำแล้ว
เงื้อมอันบุคคลไม่กระทำแล้ว
ผู้มีกรรมชั่วอันไม่กระทำแล้ว
กรรมอัน…ไม่พึงกระทำ
อันควรแล้วแก่กรรมอันบุคคลไม่พึงกระทำ
ไม่กระทำ
การไม่กล่าว
อันไม่กราบทูล
ภพชื่อว่าอกนิฏฐะ
อันพึงให้หวั่นไหวมิได้
การไม่กระทำ
ได้กระทำแล้ว
ได้กระทำแล้ว
จักได้กระทำแล้ว
ได้กระทำแล้ว
อันไม่กระทำ, เพื่ออันไม่กระทำ
มิใช่เหตุ
มิใช่กาล
ได้กระทำแล้ว
ได้กระทำแล้ว
ยังไม่ให้กระทำแล้ว
ผู้มีความกังวลหามิได้
มิใช่เกียรติ
ผู้ไม่บอบชํ้าแล้ว, ผู้ไม่ลำบากแล้ว
ผู้ไม่ลำบากอยู่, ผู้ไม่บอบชํ้าอยู่
ยัง...ไม่ให้ลำบาก
ไม่โกรธ
ผู้ไม่คดโกง
ความที่แห่งตนเป็นผู้ไม่คดโกง
ผู้ไม่กระทำอยู่
อกุศล
อกุศลกรรม, กรรมอันเป็น อกุศล, กรรมอันมิใช่กุศล
การกระทำซึ่งอกุศล
ผู้เกียจคร้านแล้วหามิได้, ผู้จมลงสู่ อาการอันบัณฑิตเกลียดแล้วหามิได้
อัน…เหยียบแล้ว
กาลแห่ง…อัน…ทั้งเหยียบแล้วทั้งเหยียบแล้ว
ที่อัน…เหยียบแล้ว
กิ่งไม้อัน…เหยียบแล้ว
เหยียบอยู่
จงเหยียบ
ย่อมเหยียบ
เหยียบแล้ว
เหยียบแล้ว
อัน…ด่าแล้ว
พึงเหยียบ
เครื่องการพนัน, คลี, ลูกสกา, ลูกขลุบ, ลูกเต๋า, ลูกบาสก์, การพนัน, ทอง, ทองคำ
เพลา
ตา, ดวงตา, อินทรีย์
ปลายแห่งเพลาและเกลียวแห่งดุม
ความขัดเคือง, ความไม่อดทน
ยัง...ไม่ให้อดโทษแล้ว
อักษร
ลัทธิแห่งอักษร
อันบอกแล้ว
ขอจงบอก
นัยน์ตา
ความบอดแห่งนัยน์ตา
ความพินาศแห่งพระเนตร
ที่สุดแห่งนัยน์ตา
โรคในนัยน์ตา
ด่าแล้ว
ความไม่โกรธ
ผู้ไม่โกรธ
ย่อมด่า
เสียงแห่งการด่า
ด่าอยู่
ย่อมด่า
วัตถุเป็นเครื่องด่า
ยัง...ให้ด่าแล้ว
ด่าแล้ว
ด่าแล้ว
จักด่า
ด่าแล้ว
อันไม่กล่าว, เพื่ออันไม่กล่าว
ไม่บอกแล้ว, ไม่กล่าวแล้ว
ผู้ไม่กระทำอยู่
ได้กระทำแล้ว
อันไม่ขาด
ทั้งไม่ขาดทั้งทำลายแล้ว
ผู้ไม่ไปอยู่
เหตุแห่ง…ไม่ไปแล้ว
ผู้ใคร่เพื่ออันไม่ไป
ไม่ไปแล้ว
มีกลิ่นหามิได้, ไม่มีกลิ่น
การไม่ไป
ผู้มีการไม่ไปเป็นธรรมดา
ได้ไปแล้ว, ได้ถึงแล้ว
ได้ไปแล้ว, ได้ถึงแล้ว
ได้ไปแล้ว, ได้ถึงแล้ว
ความไม่หนัก, ความไม่หนักใจ
เรือน
ท่ามกลางแห่งเรือน
ความไม่เคารพ
ผู้มีความเคารพหามิได้
ผู้มีเรือนเป็น
ยัง…ได้ให้จับแล้ว
มิใช่คุณ
เลิศ
ปลาย
ตำแหน่งอันเลิศ, ที่ปลาย
ไม่เรียนเอาอยู่, ไม่ถือเอาอยู่
ไม่ถือเอาแล้ว
ด้ามอันเป็นปลาย
ทานอันเลิศ
ธรรมอันเลิศ
หางส่วนปลาย
บุคคลผู้เลิศ
ดอกไม้อันเลิศ
ภัตอันเลิศ
ตำแหน่งแห่งพระอัครมเหสี
พระมเหสีผู้เลิศ
พระอัครมเหสี
ข้าวยาคูและภัตอันเลิศ
ข้าวยาคูและภัตอันเลิศเป็นต้น
มีรสอันเลิศ
พระราชาผู้เลิศ
ทานในเพราะข้าวกล้าอันเลิศ
พระอัครสาวก
พระสาวกผู้เลิศ
ตำแหน่งแห่งพระอัครสาวก
ความเป็นแห่งพระอัครสาวก
ความเป็นแห่งพระสาวกผู้เลิศ
อัครสาวิกา
สาวิกาผู้เลิศ
ไฟ
ที่เป็นที่กระทำซึ่งไฟ
กองแห่งไฟ
เปลวแห่งไฟ
ที่เป็นที่บำเรอซึ่งไฟ
การบำเรอซึ่งไฟ
โรงแห่งไฟ
ในที่ที่มีโรงแห่งไฟเป็นต้น
ซึ่งไฟ
อุปัฏฐายิกาผู้เลิศ
ไม่ถือเอาแล้ว
ได้ถือเอาแล้ว, ได้รับเอาแล้ว
ได้ถือเอาแล้ว
ย่อมถึงค่า
ยัง…ให้ตีราคาแล้ว
ถึงค่าแล้ว
ไม่คำนึงแล้ว, ไม่พรั่นพรึงแล้ว
ไม่ถือเอาแล้ว
สะเอว
หน่อ
อวัยวะ, องค์
อวัยวะและอวัยวะ
ผู้อยู่ในแว่นแคว้นชื่อว่าอังคะและแว่นแคว้นชื่อว่า มคธโดยปกติ
แว่นแคว้นชื่อว่าอังคะ
ถ่านเพลิง
กระเบื้องเป็นเครื่องรองซึ่งถ่านเพลิง
หลุมแห่งถ่านเพลิง
ที่สุดแห่งหลุมแห่งถ่านเพลิง
อันเต็มด้วยถ่านเพลิง
บนที่สุดแห่งถ่านเพลิง
กองแห่งถ่านเพลิง
หลุมแห่งถ่านเพลิง
พระอังคีรส (พระนามของพระพุทธเจ้า)
นิ้วมือ, พระองคุลี
แหวนที่นิ้วมือ
ความวิกลแห่งอวัยวะ, ความบกพร่องแห่งอวัยวะ
ได้เที่ยวไปแล้ว
ไม่เที่ยวไปแล้ว
ไม่หลัง
ไม่คลอนแคลน, ไม่หวั่นไหว
อจลคาม (ชื่อของหมู่บ้าน)
มีศรัทธาอันไม่หวั่นไหว
ศรัทธาอันไม่หวั่นไหว
ได้เที่ยวไปแล้ว
มีจิตหามิได้
ไม่คิดแล้ว
อัน…ไม่พึงคิด
(กาล)ไม่นาน
ผู้หลีกไปแล้วสิ้นกาลไม่นาน
ผู้บวชแล้วสิ้นกาลไม่นาน
อจิรวดี (ชื่อของแม่นํ้า)
อันล่วงเกิน, อันไปล่วง
การล่วงไป
เป็นที่ล่วงไป
อันประกอบด้วยความไปล่วง, กิจรีบด่วน
ความรีบด่วน
ขึ้นไปล่วงแล้ว
การบริโภคซึ่งวัตถุมีวัตถุอันร้อนยิ่งและวัตถุอันเย็นยิ่งและวัตถุอันเปรี้ยวยิ่งเป็นต้น
อันใส
หมี
ย่อมอยู่
หมีและไม้สะคร้อ
นิ้วมือ
อันมีหยิบมือหนึ่งเป็นประมาณ
เสียงแห่งนิ้วมือ
นางอัปสร,นางฟ้า
นิ้วมือ
ร้อยแห่งนางอัปสร
พันแห่งนางอัปสร
มีพันแห่งนางอัปสรเป็นบริวาร
อันพันแห่งนางอัปสรแวดล้อมแล้ว
ท่ามกลางแห่งพันแห่งนางอัปสร
โกฏิแห่งนางอัปสร
ความอัศจรรย์
ผู้อัศจรรย์, น่าอัศจรรย์
มีคุณน่าอัศจรรย์
มีจิตมีความอัศจรรย์ เป็นแล้วเกิดแล้ว
ยัง…ให้นุ่งแล้ว, ให้นุ่งห่มแล้ว
อยู่แล้ว
อันอยู่, เพื่ออันอยู่
แย่งแล้ว, ชิงเอาแล้ว, ริบแล้ว
ความที่แห่งตนเป็นผู้มี ความละอายอัน…ตัดขาดแล้ว, ความเป็นแห่งบุคคลผู้มีความละอายอัน…ตัดขาดแล้ว
อยู่แล้ว
ไม่ถูกต้องแล้ว
นํ้าอันเกิน
แพะ
ผู้เลี้ยงซึ่งแพะ, ผู้รักษาซึ่งแพะ
ผู้เลี้ยงซึ่งแพะ, ผู้รักษาซึ่งแพะ
โคนแห่งต้นอชปาลนิโครธ
ผู้ทั้งไม่แก่ทั้งไม่ตาย
มูลแห่งแพะ
ร้อยแห่งแพะ
แม่แพะ
พระเจ้าอชาตศัตรู
พระกุมารพระนามว่า อชาตศัตรู
กาลเป็นที่ไม่รู้
ที่เป็นที่อันไม่รู้
ความเป็นแห่งความไม่รู้
ศิลปะอันเป็นที่ไม่รู้
ไม่รู้อยู่
ไม่รู้อยู่
ยัง…ไม่ให้รู้
อัน…ไม่พึงรู้
ไม่รู้แล้ว
อัน…ไม่ชนะแล้ว
ได้ชนะแล้ว
หนังของเสือเหลือง
ได้เป็นอยู่แล้ว
วันนี้
กาลในวันนี้
อันมีวันนี้เป็นเบื้องต้น
อันมีในวันนี้
ต้นรกฟ้า
แต่วันนี้
ได้ถึงทับแล้ว
เป็นไปในภายใน
แผ่นดินอันเป็นไปในภายใน
ย่อมอยู่ ครอบครอง
อยู่ครอบครองอยู่
จักอยู่ ครอง
พึงอยู่ครอบครอง
อัธยาศัย
อำนาจ (ความสามารถ) แห่งอัธยาศัย
โผลงแล้ว
การเชื้อเชิญ
อัน…ท่วมทับแล้ว
ผู้มีหทัยอัน…ท่วมทับแล้ว
ท่วมทับอยู่
ท่วมทับแล้ว
ท่วมทับแล้ว
สักว่าอาหารอันบุคคลพึงกลืนกิน
ยังไม่ให้เกิด
เป็นเครื่องหยอด
การกระทำซึ่งอัญชลี
อัญชลี
จงหยอด
ยังให้หยอด
อื่น, เหล่าอื่น
คนใดคนหนึ่ง, รูปใดรูปหนึ่ง
เรื่องแห่งบุรุษคนใดคนหนึ่ง
เรื่องแห่งภิกษุรูปใดรูปหนึ่ง
เรื่องแห่งหญิงคนใดคนหนึ่ง
ในอื่น
เว้น
ซึ่งความเป็นโดยประการอื่น
โดยประการอื่น
โดยแท้
วันอื่น
กันและกัน
รู้ทั่วแล้ว
อันไม่รู้
ผู้มิใช่ญาติ
เพศอันใครๆ ไม่รู้
ความที่แห่งตนเป็นผู้มีใจส่งไปแล้วในที่อื่น
ได้ทราบแล้ว
อัญญาโกณฑัญญะ
โกฏิแห่งพรหมสิบแปด มีพระอัญญาโกณฑัญญะเป็นประมุข
อันบุคคลพึงรู้ทั่ว
ดง
ท่ามกลางแห่งดง
เทวดาในดง
คดี
ความอึดอัด, ความประพฤติให้เป็นเพียงดังคดี
อึดอัดอยู่
แปด
มีกรีสแปดเป็นประมาณ
สี่สิบแปด
กหาปณะแปดและกหาปณะแปด
มีศอกห้าสิบแปดเป็นส่วนสูง
ผู้ทรงไว้ซึ่งบริขารแปด
ที่แปด
เดือนแปด
วันคือดิถีที่แปด
ผู้มีแสนแห่งสมณะหกสิบแปดเป็นบริวาร
อันมีแสนแห่งโยชน์หกสิบแปดเป็นส่วนสูง
อันมีศอกแปดเป็นประมาณ
ผ้าสาฎกอันมีศอกแปด
โกฏิแห่งพรหมสิบแปด
อันนับพร้อมแล้วว่าโกฏิสิบแปด
ได้ยืนอยู่แล้ว
กระดูก
กระดูก
ความงามแห่งกระดูก
เยื่อในกระดูก
อัฏฐิสสระ (นามของพระปัจเจก พุทธเจ้า)
เครื่องไหลออกแห่งอันทำลายซึ่งกระดูก
พราหมณ์มีร้อยอันยิ่งด้วยพราหมณ์แปด
ได้ยืนอยู่แล้ว
ไม่ยืนอยู่แล้ว
มั่งคั่ง
กึ่ง
ตระกูลอันมั่งคั่ง
อันมีราคา กึ่งบาท
อันมีทะนานด้วยทั้งกึ่งเป็นประมาณ
เดือนด้วยทั้งกึ่ง
อัน (การ) ล่วงไปแห่งเดือนด้วยทั้งกึ่ง
มีเดือนด้วยทั้งกึ่งเป็นประมาณ
ที่สี่ด้วยทั้งกึ่ง
อัน…เกล้าแล้วด้วยทั้งกึ่ง
ที่สามด้วยทั้งกึ่ง
ร้อยที่สามด้วยทั้งกึ่ง
โยชน์ด้วยทั้งกึ่ง
มีโยชน์ด้วยทั้งกึ่งเป็นประมาณ
หนทางมีโยชน์ด้วยทั้งกึ่งเป็นประมาณ
อันต่างด้วยอาสนะ, มีอาสนะอันประกอบด้วยโยชน์ด้วยทั้งกึ่งเป็นต้น
น้อย, ละเอียด
ทั้งละเอียดทั้งหยาบ
ไข่, ฟองไข่
ตัวอ่อน
ท้องแห่งห้วงน้ำ
ไม่คุกคามแล้ว
หยาบช้ายิ่ง, หยาบยิ่ง
พึงลำบากยิ่ง
ก้าวล่วงแล้ว
สักว่าก้าวล่วงแล้ว
อันมีโสตธาตุอันเป็นของมีอยู่แห่งมนุษย์อันก้าวล่วงแล้ว
ก้าวล่วงอยู่
อันก้าวล่วง, เพื่ออันก้าวล่วง
ก้าวล่วงแล้ว
ยัง…ย่อมให้ก้าวล่วง
ยัง…ให้ก้าวล่วงแล้ว
ประพฤติล่วงแล้ว
ประพฤติช้าเกินอยู่
ขอจงปรารถนาล่วง
หนุ่มยิ่ง
ผู้ไม่อิ่มแล้ว
อันมั่นคงยิ่ง
เด็กยิ่ง
ยากยิ่ง,ทุกข์ยิ่ง
ความที่แห่ง…เป็นผู้ถึงแล้วซึ่งยากยิ่ง
ตํ่ายิ่ง
อันประณีตยิ่ง
ความที่แห่ง…เป็นบัณฑิตยิ่ง
เป็นที่รักยิ่ง
มากเกิน
มีริมฝีปากและกระพุ้งแก้มอันหนายิ่ง
พรหมยิ่ง
อันหนักยิ่ง
มีรสอร่อยยิ่ง
อันใหญ่ยิ่ง
ความที่เป็นผู้มีปากกล้า
ผู้มีปากกล้า
พระราชายิ่ง
อำนาจยิ่ง
อันบุคคลพึงกล่าวล่วงเกิน
เกินเปรียบ
ย่อมรุ่งเรืองล่วง
แคบยิ่ง
โรคลงแดง
อันเร็วยิ่ง
น้ำอันเกิน
เกินกว่าหนึ่ง, เหลือเกิน, ยิ่งเกิน
ผู้มีคุณอันยิ่งกว่า
ยิ่งกว่า
ผู้ถึงแล้วซึ่งลาภอันเลิศและยศอันเลิศเหลือเกิน
ล่วงไปแล้ว
วันอันเป็นไปล่วงแล้ว
เรื่องอันเป็นไปล่วงแล้ว
มีกาลอันเป็นไปล่วงแล้วเป็นต้น
อันต่างด้วย, มี, อันล่วงไปแล้ว
เหตุอันล่วงไปแล้วและเหตุอันไม่มาแล้วและเหตุอันเกิดขึ้นเฉพาะแล้ว
ในกาลอันล่วงไปแล้ว
ผู้มีมืออันไม่เปล่า
ตน
ผู้มีตนอันฝึกแล้ว
ผู้มีตนเป็นที่สอง
ผู้เลี้ยงซึ่งตน
อัตภาพ
การประดับซึ่งอัตภาพ
ร้อยแห่งอัตภาพ
แสนแห่งอัตภาพ
พันแห่งอัตภาพ
ผู้มีใจเป็นของของตน
เหตุแห่งตน
ย่อมมี, ย่อมเป็น
เนื้อความ, อรรถ, ประโยชน์, ความต้องการ, ผล
ผู้ใคร่ซึ่งประโยชน์
ผู้ฉลาดในประโยชน์
แผ่นกระดานอัน…ปูลาดแล้ว
อัตถทัสสี (พระนามของพระพุทธเจ้า)
ผู้ตามสอนซึ่งอรรถและธรรม
อันอาศัยแล้วซึ่งประโยชน์
บทอันมีประโยชน์, บทอันประกอบแล้วด้วยประโยชน์
ที่เป็นที่ลาด
ปูลาดอยู่
ย่อมปูลาด
จงลาด
ยัง…ให้ลาดแล้ว
ปูลาดแล้ว
ผู้ใคร่เพื่ออันลาด
ลาดแล้ว
อำนาจแห่งเนื้อความ
ผู้ฉลาดในประโยชน์และสภาพมิใช่ประโยชน์
ผู้รู้ซึ่งประโยชน์และความฉิบหายมิใช่ประโยชน์
ประโยชน์และสภาพมิใช่ประโยชน์
มีอยู่, ย่อมมี
ผู้มีความต้องการ
ความที่แห่ง…มีอยู่
กาลคือความที่แห่ง…มีอยู่
จงมี
ความเกิดขึ้นแห่งเนื้อความ
ครั้งนั้น
อีกอย่างหนึ่ง
อรรถว่าไม่มั่นคง
ครั้นเมื่อความเป็นอย่างนั้นมีอยู่,เรา
โดยแท้แล
ผู้มีอาชญาหามิได้
ไม่ให้แล้ว
ไม่ให้อยู่
ผู้ไม่ขัดสน, ผู้มิใช่คนขัดสน
ที่ไม่เห็น
การไม่เห็น
การกระทำซึ่งการไม่เห็น
ผู้ใคร่เพื่ออันไม่ให้
ได้ให้แล้ว, ได้ถวายแล้ว
ได้ให้แล้ว, ได้ถวายแล้ว
อันไม่เห็นแล้ว
ผู้มีความตายอันไม่เห็นแล้วในก่อน
ความที่แห่งตนเป็นผู้มีความตายอันไม่เห็นแล้วในก่อน
สหายผู้อันตนไม่เห็นแล้วในก่อน
อันไม่ให้แล้ว
อันไม่ถวายแล้ว
อทินนปุพพกะ (ชื่อของ พราหมณ์)
พราหมณ์ชื่อว่า อทินนปุพพกะ
การถือเอาซึ่งวัตถุอันเจ้าของไม่ให้แล้ว
ไม่เห็นแล้ว
ได้เห็นแล้ว
ได้เห็นแล้ว
ย่อมเห็น
ได้เห็นแล้ว
ได้เห็นแล้ว
ผู้ไปสู่ทางไกลยืดยาวโดยปกติ; บุคคลผู้ไปสู่ทางไกลยืดยาวโดยปกติ
แน่แท้
กาลยืดยาว,ทางยืดยาว
กาลนาน, หนทางไกล
ผู้ลำบากแล้วในหนทางไกล
การไปสู่หนทางไกล
ผู้ไปสู่หนทางไกล
มีชนผู้ไป สู่ทางไกลและชนผู้กำพร้าเป็นต้น
มนุษย์ผู้ไปสู่หนทางไกล
ผู้มีความไม่ยั่งยืนเป็นปกติ
ได้ให้แล้ว
มิใช่ธรรม
ผู้ไม่ตั้งอยู่แล้วในธรรม, ผู้ไม่ประกอบแล้วด้วยธรรม
อันพระราชาผู้ไม่ทรงตั้งอยู่แล้วในธรรม
ยิ่งกว่า
มีประมาณยิ่ง
อธิกรณ์
อธิการ
อัน…พึงกระทำยิ่ง
ย่อมถึงทับ, ย่อมบรรลุ
ย่อมถึงทับ, ย่อมบรรลุ
อันถึงทับแล้ว
ความที่แห่งธรรมเป็นธรรม อันถึงทับแล้ว
คุณวิเศษอันถึงทับแล้ว
คุณวิเศษอันถึงทับแล้ว
การบรรลุ
อธิษฐานอยู่
อธิษฐานแล้ว
อธิษฐานแล้ว
อธิษฐานแล้ว
อธิษฐาน
ครอบงำ
ความประสงค์, อธิบาย
มีประมาณยิ่ง
ความที่เป็นอันมีประมาณยิ่ง
ความรักมีประมาณยิ่ง
สิง
เรื่องแห่งสามเณรชื่อว่าอธิมุตตกะ
ชื่อ
สิงอยู่
การยัง…ให้อยู่ทับ
ยัง…ให้อยู่ทับแล้ว
อันให้อยู่ทับ, เพื่ออันให้อยู่ทับ
ยัง…ให้อยู่ทับแล้ว
ยัง…จงให้อยู่ทับ
ยัง…ให้อยู่ทับอยู่
ยัง…ให้อยู่ทับแล้ว
ยัง…ให้อยู่ทับแล้ว
ยัง…จงให้อยู่ทับ
จักนอนทับ
ไม่เหยียบ
ความเป็นคืออันไม่ด่า
ผู้ไม่ด่า
มีเรือนหามิได้, มิใช่ผู้มีเรือน
ผ้าอันบุคคลย้อมแล้ว ด้วยนํ้าฝาดอันมีค่าหามิได้
ไม่ถึงค่า
ผ้าอันมีค่าหามิได้
ไม่น่าอัศจรรย์
ไม่รู้
ผู้เลี้ยงซึ่งบุคคลอื่นโดยปกติหามิได้
ไม่ก้าวล่วงแล้ว
ผู้ไม่มีความถือตัวเกิน
ผู้มีใจเป็นของแห่งตนหามิได้
ผู้มีธาตุแห่งบุคคลผู้มีใจเป็นของมีอยู่แห่งตนหามิได้
ความฉิบหายมิใช่ประโยชน์
อันกระทำซึ่งความฉิบหายมิใช่ประโยชน์
คำอันมีประโยชน์หามิได้
อันอาศัยแล้วซึ่งความฉิบหายมิใช่ประโยชน์
วาจาอันประกอบแล้วด้วยบทอันมีประโยชน์หามิได้
พราหมณ์ผู้ถามซึ่งความฉิบหายมิใช่ประโยชน์
เรื่องแห่งพราหมณ์ผู้ถามซึ่งความฉิบหายมิใช่ประโยชน์
ความฉิบหายอันมิใช่ประโยชน์
การไม่ตั้งอยู่หามิได้
ไม่สมควร
อันไม่อนุญาตแล้ว
มีที่สุดหามิได้
ห้องอันมีระหว่างหามิได้
อาสนะอันมีระหว่างหามิได้
เรือนอันมีระหว่างหามิได้
ผู้อยู่ในเรือนอันมีระหว่างหามิได้โดยปกติ
ผู้มีใจอันไม่ตามกระทบแล้ว
มิใช่น้อย
ไม่อำลาแล้ว
ไม่อำลาแล้ว
ไม่ยินดียิ่งแล้ว
กาลแห่งไม่ยินดียิ่งแล้ว
ความไม่ยินดียิ่ง
อันมีเบื้องต้นและที่สุดอันบุคคลไปตามอยู่รู้ไม่ได้แล้ว
อนมตัคคธรรมเทศนา
อนมตัคคปริยาย
ไม่ประเสริฐ
ไม่ทรงกระทำให้พอแล้ว
มีจิตอันไม่ตั้งมั่นแล้ว
กาลแห่ง…มีจิตอันไม่ตั้งมั่นแล้ว
ผู้มีจิตอัน…ไม่รั่วรดแล้ว
ไม่ฟังตาม, ไม่ฟังทั่ว, ไม่ฟังยิ่ง
ไม่เบาใจแล้ว, ไม่หายใจเข้าแล้ว
ไม่มาอยู่
(กาล) อันไม่มาถึงแล้ว
อนาคตังสญาณ
ญาณในส่วนอันไม่มาถึงแล้ว
ไม่มาแล้ว
การไม่มา
อนาคามิผล
อุปนิสัยแห่งอนาคามิผล
พระอริยสาวกผู้อนาคามี
พระอนาคามี
อนาจาร
การกระทำซึ่งอนาจาร
ไม่บอกอยู่
ไม่บอกแล้ว
ไม่สั่งบังคับแล้ว
มีที่พึ่งหามิได้
เศรษฐีชื่อว่าอนาถปิณฑิกะ,ผู้มีก้อนข้าวเพื่อคนไม่มีที่พึ่ง
โกฏิแห่งพระอริยสาวกที่มีเศรษฐีชื่ออนาถบิณฑิกะเป็นประมุข
มหาเศรษฐีชื่อว่าอนาถบิณฑิกะ
มีเศรษฐีชื่อว่าอนาถบิณฑิกะเป็นต้น
สรีระแห่งบุคคลผู้มีที่พึ่งหามิได้
ไม่เอื้อเฟื้อแล้ว
ไม่เอื้อเฟื้ออยู่
ไม่ถึงทั่วแล้ว
อนาบัติ
ผู้เห็นว่าไม่เป็นอาบัติ
ไม่บอกลาแล้ว, ไม่ลาแล้ว
ที่ อัน…ไม่มาตายแล้ว
ไม่เรียกแล้ว, ไม่ปรึกษาแล้ว
ไม่แตะต้องแล้ว
ไม่นึกถึงอยู่
ไม่ขุ่น, ไม่ขุ่นมัว
มีอาสวะหามิได้
อันไม่พึงนำมา
อันไม่นำมา, เพื่ออันไม่นำมา
อันไม่พึงนำไปทั่ว, อันไม่พึงลัก
ความที่แห่งตนเป็นผู้อันไม่บอกแจ้งแล้ว
ไม่บอกแจ้งแล้ว
ไม่เยื่อใยอยู่
ผู้มีกิเลสเพียงดังน้ำฝาดอันไม่ออกแล้ว
ผู้ไม่ออกไป
ไม่เที่ยง
ซึ่งอนิจจสัญญา
ไม่ปรารถนาอยู่
ไม่ปรารถนาอยู่
ไม่ปรารถนาแล้ว
ไม่สำเร็จแล้ว
ไม่ประพฤติหลับอยู่
ไม่นอนแล้ว
มีผลไม่ออกแล้ว
ซึ่งความที่แห่ง…มิใช่เป็น ผู้ประกอบแล้วด้วยความเคลือบแคลงสงสัย
ไม่นิมนต์แล้ว
มีเครื่องหมายหามิได้
ไม่แน่นอน
ไม่กลับ
การไปไม่กลับ
ความเป็นคืออันไม่กลับ
ไม่กลับอยู่, เมื่อไม่กลับ
ไม่กลับ
ไม่นั่ง
ไม่อาศัย
ผู้ไม่ติดอยู่
ความเอ็นดู, ความอนุเคราะห์
กระทำตามอยู่
ซึ่งการกระทำตาม
โดยลำดับ, ตามลำดับ
ใกล้แม่น้ำคงคา
ย่อมไปตาม
ไปตามอยู่
ย่อมไปตาม
ตามส่งแล้ว, ไปตามแล้ว
ตามส่งแล้ว, ไปตามแล้ว
ตามไปแล้ว, ตามส่งแล้ว
ไม่ขึ้นไปอยู่
สมควร
กิจอันสมควร
อันไม่เป็นเดน
อนุชาตบุตร
อนุญาต
อนุญาต
อนุญาต
อนุญาตแล้ว
พึงอนุญาต
อนุญาต
ไม่ลุกขึ้นอยู่
ไม่ให้ตั้งขึ้นอยู่
ไม่ลุกขึ้นแล้ว
ย่อมเดือดร้อน
ยอดเยี่ยมกว่า
ความเป็นแห่งพระธรรมราชาผู้ยอดเยี่ยม
พระเถระผู้น้อย
พระอนุเถระ
ความเอ็นดู
ความเป็นคืออันไม่เปล่ง
ทิศน้อย
อนุทูต
ผู้ประพฤติซึ่งธรรมอันสมควรโดยปกติ
แล่นไป, วิ่งไป
การบันลือขึ้น
ยัง...ให้บันลือแล้ว
ตามประกอบแล้ว
มีอุปการะหามิได้
มีอุปการะหามิได้
ไม่เข้าไปแล้ว
เหตุแห่งการไม่เข้าไป
อันไม่เข้าไปตั้งไว้แล้ว
ตามบรรลุแล้ว
อันเป็นไปตามซึ่งรอยเท้า
ไม่เข้าไปผูกไว้อยู่
ไม่ใคร่ครวญแล้ว
บวชตามแล้ว
บวชตามแล้ว
ซึ่งการบวชตาม
ย่อมเวียนรอบ
เวียนรอบอยู่
ตามแวดล้อมแล้ว
ผู้อันใครๆ ไม่พึงเข้าไปว่าร้าย
ยัง…ให้เป็นไปตามอยู่
ไม่เข้าไปกระทบแล้ว
ไม่ยึดมั่นแล้ว
ไม่ยึดมั่นอยู่
อันมีอุปาทิเสสหามิได้, ไม่มี อุปาทิเสส
อันเป็นอนุปาทิเสส
เงา อันไปตามโดยปกติ
อนุปิยะ (ชื่อของนิคม)
อนุปิยอัมพวัน
วาจาเป็นเครื่องกล่าวโดยลำดับ
อนุบุพพเศรษฐีบุตร
โดยลำดับ
ถึงโดยลำดับแล้ว
ไม่เสด็จอุบัติแล้ว, ไม่เกิดขึ้นแล้ว
ยัง...ไม่ให้เกิดขึ้นแล้ว
ซ่านไป ตามแล้ว
ติดตามแล้ว
อันติดตามอยู่
ความที่แห่งพระองค์เป็นผู้ อันติดตามแล้ว
ติดตามอยู่
ติดตามแล้ว
ติดตามแล้ว
ติดตามแล้ว
พึงติดตาม
ยังพึงให้ งอกงาม
จงเสวย
เสวย
ย่อมเสวย
เสวย
เสวยแล้ว
เสวยแล้ว
จักชม
เสวยแล้ว
ขอจงตามประกอบ
ย่อมตามประกอบ
อันตามประกอบ, เพื่ออันตามประกอบ
จักตามประกอบ
ตามประกอบอยู่
ตามรักษาอยู่
ในบ้านอันตนบริโภคแล้ว
เจ้าอนุรุทธะ
พระเถระชื่อว่าอนุรุทธะ
เรื่องแห่งพระเถระชื่อว่าอนุรุทธะ
เจ้าศากยะพระนามว่าอนุรุทธะ
สมควร
ผู้มีตัวอันลูบไล้แล้ว
อันเป็นไปตามซึ่งลม
อันเป็นไปตามซึ่งลมและอันเป็นไปทวนแก่ลม
ซึ่งอนุสนธิ
อันประกอบแล้วด้วยการนอนตาม
จงพรํ่าสอน
พรํ่าสอนอยู่
พรํ่าสอนแล้ว
พรํ่าสอนแล้ว
พรํ่าสอนแล้ว
ตามแนว
พึงพรํ่าสอน
ศึกษาตาม
ย่อมตาม ระลึก
ตามระลึกถึงอยู่
ระลึกถึงอยู่
ระลึกตามแล้ว, ตามระลึกถึงแล้ว
ขณะแห่งกรรม อันตนทั้งตามระลึกแล้วทั้งตามระลึกแล้ว
ตามระลึกแล้ว, ระลึกถึงแล้ว
ยัง…ให้ฟัง ตามแล้ว
ปีตามลำดับ
ย่อมเสวย, ย่อมอำนวย
เสวยแล้ว
เพื่อประโยชน์แก่การกระทำซึ่งการอนุโมทนา
ในกาลเป็นที่อนุโมทนา
คาถาเป็นเครื่องอนุโมทนา
ซึ่งธรรมกถาเป็นเครื่องอนุโมทนา
ซึ่งพระธรรมเทศนาเป็นเครื่องอนุโมทนา
กถาเป็นเครื่องอนุโมทนา
อันเป็นที่สุดลงรอบแห่งการอนุโมทนา
อันเป็นที่สุดลงแห่งการอนุโมทนา
การอนุโมทนา
ขันติอันเป็นไปโดยอนุโลม
อนุโลมญาณ
อันเป็นไปโดยอนุโลม
ไส้ใหญ่
ผู้กระทำซึ่งที่สุด
อัน (การ) กระทำซึ่งที่สุด
โดยกำหนดมีในที่สุด
ระหว่าง
โทษ
ระหว่างแห่งเรือน
ความอันตรธาน, ความหายไป, ความสูญไป, ความสูญหายไป
หายไปแล้ว
หายไปแล้ว
จักหายไป
จักหายไป
หายไปแล้ว
ระหว่างและระหว่าง
ในระหว่างและระหว่าง
โดยระหว่างแห่งกาลฝน
ในระหว่างแห่งถนน
หายไปแล้ว
ในระหว่าง
ระหว่างแห่งร้านตลาด
ระหว่างแห่งภัต
ระหว่างแห่งหนทาง
อันตราย
เป็นที่เห็นซึ่งรูปในระหว่าง
ในระหว่าง
บอด
ความมืด
ที่อันกระทำซึ่งความบอด
ผู้โง่เพียงดังคนบอด, ผู้เป็นอันธพาล, ผู้อันธพาล
ซึ่งบิดาผู้เป็นอันธพาล
ผู้เป็นคนบอดเป็น
อันธวัน
ข้าวและนํ้าอันบุคคล พึงดื่มและเภสัช
ในกาลแห่งตนเป็นบุรุษชื่อ ว่าอันนภาระ
สิ้นเดือนด้วยทั้งกึ่งโดยลำดับ
อาศัยแล้ว, เพราะอาศัย
ความที่แห่งตนเป็นผู้อันครอบงำแล้ว
ภายในแห่งบุรี
ผู้รักษาซึ่งภายในแห่งบุรี
ผู้อยู่ในภายในโดยปกติ
อนฺเตวาสิก
พระเถระผู้เป็นอันเตวาสิก
บริษัทแห่งอันเตวาสิก
การอยู่โดยความเป็นแห่งอันเตวาสิก
การอยู่โดยความเป็นแห่ง อันเตวาสิก
ย่อมไปตาม
แสวงหาอยู่
ในภายใน
ในภายในแห่งท้อง
ในภายในแห่งท้อง
ในภายในแห่งห้อง
สู่ภายในแห่งบ้าน
มนุษย์ผู้ยืนอยู่แล้วในภายใน
สู่ภายในแห่งพระนคร
ในภายในแห่งแม่น้ำ
สู่ภายในแห่งนิเวศน์
ในภายในแห่งมหาสมุทร
มีหน้าในภายใน
เพราะความเป็นภายในแห่งกาลฝน
ภายในแห่งกาลฝน
มีหน้าเฉพาะต่อภายในแห่งพระวิหาร
ภายในแห่งวิหาร
ในภายในแห่งพิณ
ในภายในแห่งสมาบัติ
ในภายในแห่งม่าน
ไฟในภายใน
ในภายในแห่งอรุณ
ในภายในแห่งอเวจี
ผู้มีหน้าเฉพาะต่อภายในแห่งเรือน
สู่ภายในแห่งเรือน
สู่ภายในแห่งพระวิหาร
เทวดาในภายใน
ในภายในแห่งสระ โบกขรณี
มีความเพ่ง (ความเยื่อไย) หามิได้
ชักออกแล้ว
หลีกไปแล้ว
หลีกออกแล้ว
จงหลีกไป
ไปปราศแล้ว
ไปปราศแล้ว
อันหลีกไป, เพื่ออันหลีกไป
ไม่ปรากฏอยู่
ผู้มิใช่บัณฑิต
ความเป็นแห่งบุคคลผู้มีบัญญัติหามิได้
ไม่ตกแล้ว
มีส่วนบุญหามิได้
อันบุคคลไม่พึงปรารถนา
ไม่ปรารถนาแล้ว
การแสดงอ้าง
ย่อมแสดงอ้าง
แสดงอ้างแล้ว
อันนำไปปราศแล้ว
กระตุ้นแล้ว
ไม่บวชอยู่
เช่นกับด้วยบุคคลผู้ไม่บวชแล้ว
อันไม่บวช, เพื่ออันไม่บวช
การหลีกไปทางซ้าย
อื่น
ผิดแล้ว, ประพฤติผิดแล้ว
ผิดแล้ว, ประพฤติผิดแล้ว
ความที่แห่ง...เป็นผู้ผิดแล้ว
กาลอันเป็นส่วนอื่นอีก
ความผิด
ไปๆ มาๆ
ที่แห่ง…ไม่คุ้นเคยแล้ว
มนุษย์ผู้ไม่คุ้นเคยแล้ว
ไม่ละแล้ว
ไม่กำหนดตัดแล้ว
มีอัธยาศัยไม่เต็มรอบแล้ว
ไม่บริโภคแล้ว
มีประมาณหามิได้
มีที่สุดรอบหามิได้
ความที่แห่ง…เป็นการงาน มีที่สุดรอบหามิได้
อันกระทำซึ่งความรักอันมีที่สุดรอบหามิได้
อัน…ใช้สอยไม่ได้
เพื่อประโยชน์แก่การไม่เลือนหาย
ไม่หนีไปอยู่
ไม่หนีไปแล้ว
ไม่เข้าไปแล้ว
ถอยไปแล้ว
อันรุกรานแล้ว
รุกรานแล้ว
ความเป็นคืออันไม่เห็น
ไม่เห็นอยู่
ไม่เห็นอยู่
(ที่) มีของเขียวไปปราศแล้ว
ไม่ปรากฏแล้ว
อันไม่ตั้งอยู่ตามปกติ
ได้บรรเทาแล้ว
อบาย
ทุกข์ในอบาย
ประตูแห่งอบาย
สมุทรคืออบาย
บ้าง
อีกอย่างหนึ่ง
ไม่ประดับแล้ว
เพื่อประโยชน์แก่อันไม่ดื่ม
ยังวาจาอันไม่ส่อเสียด
ผู้มีวาจาอันไม่ส่อเสียด
มีบุตรหามิได้
ไม่ก่อน
น้อย
น้อย
ผู้ไม่รู้ซึ่งพระธรรมและพระวินัย อันพระผู้มีพระภาคเจ้าทรงกระทำทั่วแล้ว
อัน…ไม่ปูลาดแล้ว
อัน…ไม่ห้ามแล้ว
อันไม่ปกปิด
อันไม่ปฏิบัติ
อันใครๆไม่พึงปฏิบัติ
ไม่สละคืน
ความที่แห่ง…เป็น…อันใครๆไม่พึงห้าม
เมื่อไม่แทงตลอด
ไม่แทงตลอดแล้ว
พระญาณอันปัจจัยอะไรๆไม่กระทบ
มีค่าน้อยกว่า
ไม่ตั้งอยู่เฉพาะ, ไม่ตั้งมั่น
ไม่ถึงแล้ว
พระสาวกผู้มีธรรมมีในใจอันไม่บรรลุแล้ว
ไม่บรรลุแล้ว
ไม่ประทุษร้ายแล้ว
ไม่ประมาทแล้ว
มีประมาณน้อย
มีประมาณน้อย
เพื่อประโยชน์แก่ตำแหน่งอันมีประมาณน้อย
ความไม่ประมาท
ความไม่ประมาท
ผู้ยินดีในความไม่ประมาท
วาจาเป็นเครื่องพรรณนาซึ่งเนื้อความแห่งวรรคอันบัณฑิตกำหนดแล้วด้วยความไม่ประมาท
ผู้อยู่ด้วยความไม่ประมาทโดยปกติ
มีรสน้อย
ผู้มีลาภน้อย
ไม่เป็นไปทั่วอยู่
ไม่เลื่อมใสแล้ว
ความที่แห่ง…เป็นผู้อัน…ไม่ประหารแล้ว
ไม่ส่งไปอยู่
มีอายุน้อย
ความที่แห่งตนเป็นผู้มีอาหารน้อย
มีความปรารถนาน้อย
ความเป็นแห่งบุคคลผู้มีความปรารถนาน้อย
คุณคือความเป็นแห่งบุคคลผู้ทั้งมีความปรารถนาน้อยทั้งยินดีแล้วด้วยวัตถุอันมีอยู่
ไม่เป็นที่รัก
ไม่เพียงพออยู่
มีศักดิ์น้อย,ผู้อันเขากล่าวว่าคนเป็นใหญ่น้อย
มีนํ้าน้อย
ข้าวมธุปายาสมีนํ้าน้อย
ผู้มีความขวนขวายน้อย
ความเป็นแห่งบุคคลผู้มี ความขวนขวายน้อย
การแสดงอ้าง
ในญาณเป็นเหตุแสดงอ้าง
พึงนำออก, พึงนำไปปราศ
นำไปปราศแล้ว
นำไปปราศแล้ว
แม้อื่นอีก
อัน…อำลาแล้ว
อัน…พึงอำลา
บอกลาแล้ว, อำลาแล้ว, แลดูแล้ว
จงอำลา
วาจาอันไม่หยาบ
มีผลหามิได้
มีความสำราญหามิได้
มิใช่ความสำราญ
กาลมีความสำราญหามิได้
อันไม่ถูกต้องแล้ว
ม้าตัวมีกำลังหามิได้
ถอนขึ้นแล้ว
ถอนขึ้นแล้ว
มีลูกศรอันถอนขึ้นแล้ว
การกล่าวตู่
ได้รู้ ยิ่งแล้ว
ผู้มีในภายใน,ผู้เป็นไปในภายใน
ผู้กล่าวตู่
ของภิกษุผู้กล่าวตู่
เหาะขึ้นแล้ว
อันร้อนยิ่ง
ไม่เคยมีแล้ว, ไม่มีแล้ว
ผู้ไม่ฉลาด
ความที่แห่ง…เป็นคนไม่ฉลาด
ได้กราบทูลแล้ว
ในที่แจ้ง
ไม่ควร, ไม่สมควร, อาภัพ
สังโยชน์ ท. มีการเกิดขึ้นอันไม่สมควร
การอภัย
จักได้มีแล้ว, จักได้เป็นแล้ว
ได้พลัดตกแล้ว
สัตว์ผู้ไม่กลัว
อันไม่ให้เจริญแล้ว
ได้ทรงภาษิตแล้ว, ได้ตรัสแล้ว
ไม่ให้เจริญแล้ว
งาม, งดงาม
เนืองๆ
จงออกไป
ไม่แตกแล้ว
ความรู้ยิ่ง
ยังไม่มีคำอธิบายเพิ่มเติม
รู้ยิ่งแล้ว
เนืองๆ
ชมเชยอยู่
ชมเชยแล้ว
ผู้มีพระคุณอันชมเชยแล้ว
ได้ทำลายแล้ว
อภิธรรม
วาจาเป็นเครื่องกล่าวซึ่งอภิธรรม
เพลิดเพลินยิ่งแล้ว
ใหม่ยิ่ง
การบังเกิดเฉพาะ
เนรมิตเฉพาะแล้ว
ถึงพร้อมแล้วด้วยอภินิหาร
ปรารถนาเฉพาะอยู่
ครอบครองแล้ว
ข่มขืนแล้ว
ครอบงำแล้ว
อันรู้พร้อมแล้วว่าเป็นมงคลยิ่ง
มีหน้าเฉพาะ
ผู้ใคร่เพื่ออันรบเฉพาะ
ความยินดียิ่ง
จงยินดียิ่ง
ย่อมยินดียิ่ง
ย่อมยินดียิ่ง
จงยินดียิ่ง
อันยินดียิ่ง, เพื่ออันยินดียิ่ง
ยินดียิ่งแล้ว
จักยินดียิ่ง
ยัง…พึงให้ ยินดียิ่ง
อัน…ชอบใจยิ่งแล้ว
ขึ้นเฉพาะแล้ว
หนทางเป็นที่ขึ้นไปเฉพาะ
จงขึ้นเฉพาะ
ย่อมขึ้นเฉพาะ
จงขึ้นเฉพาะ
ขึ้นเฉพาะแล้ว
ขึ้นเฉพาะแล้ว
งอกขึ้นแล้ว
มีรูปงาม
มีรูปงามกว่า
ย่อมขึ้นเฉพาะ
ขึ้นเฉพาะแล้ว
ย่อมเจริญยิ่ง
การกราบไหว้
ผู้มีการไหว้เป็นปกติ
กิจที่มีการกราบไหว้เป็นต้น
ถวายบังคมแล้ว, อภิวาทแล้ว, ไหว้แล้ว
ย่อมกราบไหว้
สักการะยิ่ง
อัน…บันดาลแล้ว, อัน…ปรุงแต่งแล้ว
ปรุงแต่งแล้ว
สาปแล้ว
อันสาปแล้ว
สาปแล้ว
สาปแล้ว, ครั้นสาปแล้ว
จักสาป
สาปแล้ว
การรู้พร้อมเฉพาะ, การตรัสรู้
อันเป็นอภิสมาจาริกะ, อันบุคคลพึงทำด้วยความประพฤติชอบยิ่ง
อันสัตว์พึงถึงในเบื้องหน้าพร้อมเฉพาะ
รู้พร้อมเฉพาะอยู่
อภิเษกแล้ว
อภิเษกแล้ว
อภิเษกแล้ว
อันอภิเษกแล้ว
บรรลุแล้ว
อันนำไปเฉพาะแล้ว
บรรณาการอันนำไปเฉพาะแล้ว
สักว่าอันนำไปเฉพาะแล้ว
มีสักการะและสัมมานะ อันนำไปเฉพาะแล้ว
อันนำไปเฉพาะแล้ว
กระทบแล้ว, ฆ่า, กำจัด
ย่อมนำไปเฉพาะ
นำไปเฉพาะแล้ว
การอภิเษก, การรด
สระโบกขรณีอันเป็นมงคลอันเป็นที่อภิเษก
มงคลคือการอภิเษกและมงคลคือการเข้าไปสู่ เรือนและมงคลคือวิวาหะ
ไม่บริโภคอยู่
ไม่ฉันแล้ว, ไม่บริโภคแล้ว
ไม่มีแล้ว, ไม่เป็นจริงแล้ว
โทษในเพราะการกล่าวตู่ด้วยคำอันไม่เป็นจริงแล้ว
อำมาตย์
ตระกูลแห่งอำมาตย์
อันหมู่แห่งอำมาตย์แวดล้อมแล้ว
บุตรของอำมาตย์
ความที่แห่ง…เป็นบุตรของ อำมาตย์
พันแห่งอำมาตย์
อันพันแห่งอำมาตย์ แวดล้อมแล้ว
ผู้ไม่ดื่มซึ่งน้ำเมา
น้ำอมฤต
อันเป็นอมตะ, อันไม่ตายแล้ว
ที่แห่ง…ไม่ตายแล้ว
อินทรีย์คือ ศรัทธา มีอมตะเป็นที่สุด
อันบุคคลพึงดื่มชื่อว่าอมตะ
อันสัตว์ไม่ตายแล้วในก่อน (ไม่เคยตายแล้ว)
มีผลอันไม่ตาย (วาย) แล้ว
ผู้แสดงซึ่งหนทางแห่งอมตะ
อมตมหานิพพาน
สมบัติคือ อมตมหานิพพาน
ฝนคืออมตธรรม
การถึงทับ, การบรรลุ
ผู้ไม่รู้ซึ่งประมาณ
ความไม่ประมาท
ไม่กระทำไว้ในใจแล้ว
ไม่เป็นที่ยังใจให้เอิบอาบ
อมนุษย์
อันอมนุษย์ถือเอารอบแล้ว
เสียงแห่งอมนุษย์
อันอมนุษย์เข้าไปประทุษร้ายแล้ว
พระนครชื่อว่าอมรวดี
มีมายาหามิได้
การยํ่ายีซึ่งศัตรูผู้มิใช่มิตร
อำนาจแห่งพระราชาผู้มิใช่มิตร
มีโภคะอันบุคคลนับไม่ได้แล้ว
ไม่เหี่ยวแห้งแล้ว
ไม่แก้อยู่
ราง
อัมพวัน
อัมพาฏกวัน
แม่
แม่และพ่อ
ย่อมเป็น
เรา
เป็นแล้ว
แก่เรา
เช่นกับด้วยเรา
ย่อมเป็น
ซึ่งเรา
แน่ะท่านผู้เจริญ, ดูก่อนท่านผู้เจริญ
อันหยั่งลงสู่อมตะ
กระเบื้องอันเป็นวิการแห่งเหล็ก
พันแห่งค้อนอันเป็นวิการแห่งเหล็ก
ไถอันเป็นวิการแห่งเหล็ก
แผ่นดินอันเป็นวิการแห่งเหล็ก
ซี่อันเป็นวิการแห่งเหล็ก
หลาวอันเป็นวิการแห่งเหล็ก
ไม่ควรแล้ว
พระผู้เป็นเจ้า, พระคุณเจ้า
ตา, ปู่
ตระกูลแห่งตาและยาย
เศรษฐีผู้เป็นตา
พระลูกเจ้า,บุตรของผู้เป็นเจ้า
แม่เจ้า
ย่า,ยาย
ปากแห่งความเสื่อม
วันเป็นที่ส่งไป
อัน...ส่งไปแล้ว
ส่งไปอยู่, เมื่อส่งไป
ส่งไปแล้ว
นี้
ฐานะอันบุคคลไม่พึงรักษา
ป่า
วิหารอันตั้งอยู่แล้วในป่า
กุฏิอันตั้งอยู่ในป่า
เวลาเป็นที่ไปสู่ป่า
การอยู่ในป่า
แดนแห่งป่า,ราวแห่งป่า
ผู้อยู่ประจำในป่า
อันเป็นไปกับด้วยประโยชน์เกื้อกูลแก่ไม้สีไฟ
นางอรดี
ที่เป็นที่ไม่ยินดี
ย่อมควร
พระอรหัต
ความเป็นแห่งพระอรหันต์
การยึดเอาซึ่งพระอรหัต
ยอดคือพระอรหัต
ผู้บรรลุแล้วซึ่งพระอรหัต
การบรรลุซึ่งพระอรหัต
พระอรหัตมรรค
เหตุแห่งอุปนิสัยแห่งพระอรหัต
ผู้ถึงพร้อมแล้วด้วย อุปนิสัยแห่งพระอรหัต
พระอรหันต์
วาจาเป็นเครื่องพรรณนาซึ่งเนื้อความแห่งอรหันตวรรค
พันแห่งพระอรหันต์
พระอริยเจ้า
ทรัพย์อันประเสริฐ
อันพระอริยเจ้าประกาศแล้ว
ไฟคืออริยมรรคญาณ
ปฏิปทาแห่งวงศ์ของพระอริยะ
พระอริยสาวก
โกฏิแห่งอริยสาวก
ความไม่พอใจ
อันไม่เป็นเหตุพอใจ, อันเป็นเหตุไม่พอใจ
อรุณ
ดินเหนียวมีสีเพียงดังสีแห่งอรุณ
การขึ้นไปแห่งอรุณ
เป็นที่ขึ้นไปแห่งอรุณ
กาลเป็นที่ขึ้นไปแห่งอรุณ
ฤดูเป็นที่ขึ้นไปแห่งอรุณ
อุปกรณ์
ผู้ไม่มีบุญ, ผู้มีบุญหามิได้
งูพิษ
ไม่ข้องแล้ว
อัน…ประดับแล้ว
อัน…ทั้งประดับแล้วทั้งตกแต่งแล้ว
ท่ามกลางแห่งโรงกลมอันบุคคลประดับแล้ว
พระเศียรอันบุคคลประดับแล้ว
ประดับแล้ว
ยัง...ให้ประดับแล้ว
ประดับอยู่
ย่อมประดับ
จงประดับ
ไม่กระโดดแล้ว
ผู้มีความละอายหามิได้, มิใช่ผู้มีความละอาย
ภาคพื้น อันบุคคลย้อมแล้วด้วยนํ้าแห่งครั่งสด
ได้ได้แล้ว
อัน…ไม่ได้แล้วในก่อน (ไม่เคย ได้แล้ว)
ความที่…เป็นของตนไม่ได้แล้วในก่อน
ไม่ได้แล้ว
อาการคืออันไม่ได้
ไม่ได้อยู่
ไม่ได้อยู่
ไม่ได้แล้ว
ผู้มีชาติแห่งบุคคลผู้เกียจคร้าน
พระเถระผู้เกียจคร้าน
อลีนจิตตะ (นามของพระกุมาร)
อลีนจิตตชาดก
สด
ดาบสชื่อว่าอัลลกัปปะ
แว่นแคว้นชื่อว่าอัลลกัปปะ
พระราชาพระนามว่าอัลลกัปปะ
นํ้าผึ้งอันสด
กากอันเป็นเดน อันเหลือลงจากนํ้าอันบุคคลกระทำแล้วด้วยลูกจันทน์อันมีรสอันสดอัน…ดื่มแล้ว
การสนทนาและการปราศรัย
ติดกันแล้ว
โคมัยอันสด
ควร, เพียงพอ
อย่าเลย, พอละ
อันคร่าลงแล้ว
ถาดเป็นที่ใส่ซึ่งวัตถุอันเป็นเดน
ได้กล่าวแล้ว
ได้กล่าวแล้ว
อวชาตบุตร
อันย่อมกลับแพ้
ยังไม่ให้เจริญ
อันทับแล้ว
ทับอยู่
ทับอยู่
ท่วมทับแล้ว
ไม่กล่าวแล้ว
ได้ฆ่าแล้ว
ในชนบทแห่งชาวอวันตี
ไม่ไหว้แล้ว
ผู้ถึงแล้วซึ่งความดูหมิ่น
อวรุทธกะ (ชื่อของยักษ์)
เที่ยวไปแล้ว
เหลือลงแล้ว
ไม่อยู่แล้ว
ที่พึ่ง
มีกาลฝนหามิได้,มิใช่ผู้มีกาลฝน
แน่แท้
อัน…ไม่ห้ามแล้ว
เมื่อไม่ขาย, ไม่ขายอยู่
ไม่ไปปราศแล้ว
มีความเป็นสาว (หนุ่ม) ไม่ไป ปราศแล้ว
ไม่จัดการแล้ว, ไม่จัดแจงแล้ว, ไม่พิจารณาแล้ว
อัน…ไม่ละแล้ว
มีศีลห้าอันไม่ละแล้ว
ไม่รู้แจ้งอยู่
ไม่ประสูติแล้ว
อัน…ไม่ทราบแล้ว
ไม่ไกล
ที่อันไม่ไกล
มีธรรมอันไม่งอกงาม
ไม่แปดเปื้อนแล้ว
มีช่องหามิได้
ไม่อาจอยู่
ไม่สละแล้ว
ที่มิใช่เป็นที่ตั้งแห่งความคุ้นเคย
อัน…ไม่พึงทรงไว้
ยัง...ไม่ให้ชอกชํ้าแล้ว
อเวจี
นรกชื่อว่าอเวจี
นรกใหญ่ชื่อว่าอเวจี
ความร้อนพร้อมในนรกใหญ่ชื่อว่าอเวจี
ความร้อนพร้อมในอเวจี
มีกลิ่นไม่ไปปราศแล้ว
ไม่พิจารณาแล้ว
เหลือลง
ชนผู้เหลือลง
พระมหาสาวกผู้เหลือลง
มีหัวลง
โดยไม่เคารพ
ไม่อาจแล้ว
ได้อาจแล้ว
จักได้อาจแล้ว
ได้อาจแล้ว
ไม่อาจอยู่
อันมีอสงไขยเป็นประมาณ
อันไม่กระทำให้แจ้งแล้ว
ไม่สาธยายอยู่
ไม่แกล้งแล้ว
ไม่รู้พร้อมอยู่
ผู้มีความจงใจหามิได้, มิใช่ผู้มีความจงใจ
ผู้โอ้อวดหามิได้, มิใช่ผู้โอ้อวด
ไม่ยืนอยู่ดีแล้ว
ความระลึกไม่ได้
ไม่มีอยู่
ผู้ไม่ฆ่าซึ่งสัตว์
ของอสัตบุรุษ
ไม่เช่นกับ
ทานอันไม่มีทานอื่นเช่นกับ
ไม่เชื่ออยู่
เสียงแห่งสายฟ้า
ไม่มีอยู่
ไม่ยินดีพร้อมแล้ว
อันมิใช่ของสัตบุรุษ
วาจาอันมิใช่ของสัตบุรุษ
ไม่นำมาพร้อมแล้ว
ไม่ตั้งมั่นแล้ว
ข้าวปายาสอันเจือด้วยนมอันไม่เจือปนแล้ว
ที่อัน…ไม่กวาดแล้ว
อันมีสรีระหามิได้
ที่อัน…ไม่กำหนดแล้ว
ไม่กำหนดแล้ว
ไม่อดกลั้นอยู่, ไม่อดทนอยู่
ไม่อดกลั้นอยู่
ไม่อร่อย
ไม่ทั่วไป
ไม่ยังประโยชน์ให้สำเร็จ
มีสาระหามิได้
มีแก่นหามิได้
ผู้เห็นว่าเป็นธรรมอันมีสาระหามิได้
มีอยู่, ย่อมเป็น
ดาบ
ไม่ศึกษาแล้ว
คมแห่งดาบ
แปดสิบ
กัปป์แปดสิบ
พระมหาสาวกแปดสิบ
อันพระมหาสาวกแปดสิบแวดล้อมแล้ว
พระเถระผู้ใหญ่แปดสิบ
พระมหาเถระแปดสิบ
อันมีเกวียนแปดสิบ
อันมีเกวียนแปดสิบเล่มเป็นประมาณ
พระโอรสมีพันแปดสิบ
มีศอกแปดสิบ
ทรัพย์มีโกฏิแปดสิบ
มีสมบัติอันบุคคลพึงเสวยมีโกฏิแปดสิบ
อันเลิศด้วยความงามด้วยพระสิริคืออนุพยัญชนะแปดสิบ
โน้น,เหล่าโน้น
ตระกูลโน้น
บ้านโน้น
ที่เป็นที่ไปสู่บ้านโน้น
ที่โน้น
หนทางโน้น
ถนนโน้น
อิริยาบถโน้น
โรคโน้น
อันไม่สะอาด
ผู้เคี้ยวกินซึ่งของไม่สะอาด
ไม่ฟังอยู่
อันสำเร็จแล้วด้วยด้ายหามิได้, มิใช่สำเร็จแล้วด้วยด้าย
ไม่งาม
อสุภะ
อสุภสัญญา
ผู้ตามเห็นซึ่งอารมณ์ว่าไม่งามโดยปกติ
อสูร
นางอสุรกัญญา
บุรีแห่งอสูร
พลแห่งอสูร
ภพแห่งอสูร
วิมานของอสูร
ผู้เป็นจอมแห่งอสูร
อสูรผู้เจริญที่สุด
ย่อมมี,ย่อมเป็น
สักว่าอัสมิมานะ
นั้น
พึงมี, พึงเป็น
ม้า, เหลี่ยม
พระเถระชื่อว่าอัสสชิ
เรื่องแห่งภิกษุชื่อว่าอัสสชิและภิกษุชื่อว่าปุนัพพสุกะ
ซึ่งพระอัสสชิและพระ ปุนัพพสุกะ
ม้าอัสดร
ผู้ไม่เชื่อ
มีศรัทธาหามิได้
หลังแห่งม้า
ชนผู้ผูกซึ่งม้า
อาศรม
อาศรมบท
การรักษาซึ่งม้า
รูปแห่งม้า
ผู้ค้าซึ่งม้า
พาหนะคือม้า
ร้อยแห่งม้า
หายใจเข้าอยู่
พันแห่งม้า
นั้น
ความเบาใจ
ความที่แห่ง…เป็นหญิงมีสามีหามิได้
อัน…ให้เบาใจอยู่, อัน...ให้หายใจทั่วอยู่
ยัง...ให้เบาใจแล้ว
ยัง… ให้เบาใจแล้ว
ผู้ขึ้นสู่ม้า
พึงมี, พึงเป็น
นํ้าตา
นํ้าคือนํ้าตา
ไม่ฟังอยู่
อันไม่ฟังแล้ว
อันไม่ฟังแล้วในก่อน
ความที่แห่งคำเป็นคำอันตนไม่ฟังแล้วในก่อน
ไม่ฟังแล้ว
อันเต็มแล้วด้วยน้ำตา
มีตาอันเต็มแล้วด้วยน้ำตา
มีหน้าอันชุ่มแล้วด้วยน้ำตา
พึงมี, พึงเป็น
ได้ฟังแล้ว
ได้ฟังแล้ว
ได้ฟังแล้ว
ไม่สำรวมแล้ว
ผ้าใหม่
ผ้าใหม่และระเบียบแห่งดอกมะลิและเครื่องลูบไล้
ผ้าสาฎกใหม่
ได้ลักแล้ว
ด้วยซากศพ
อันไม่เป็นประโยชน์เกื้อกูล
มิใช่ประโยชน์เกื้อกูล,ความฉิบหาย
งูและพังพอน
มีความละอายหามิได้
โรคอันเกิดขึ้นแล้วแต่ลมอันมีพิษเพียงดังพิษแห่งงู
อหิวาตกโรค
การเกิดขึ้นแห่งอหิวาตกโรค
อหิเปรต
เปรตตัวมีอัตภาพเพียงดังอัตภาพแห่งงู
เรื่องแห่งเปรตตัวมีอัตภาพเพียงดังอัตภาพแห่งงู
สังวาลย์อันเป็นวิการแห่งงู
ความไม่เบียดเบียน
ได้มีแล้ว, ได้เป็นแล้ว
ไม่มีแล้ว
ได้มีแล้ว, ได้เป็นแล้ว
ได้มีแล้ว, ได้เป็นแล้ว
ได้มีแล้ว, ได้เป็นแล้ว
เรา
ย่อมหวัง
หวังอยู่, เมื่อหวัง
หวังอยู่, เมื่อหวัง
ย่อมหวัง
หวังอยู่, เมื่อหวัง
ความเป็นคืออันคร่ามา
คร่ามาอยู่
คร่ามาอยู่
คร่ามาแล้ว
อัน...คร่ามา, เพื่ออันคร่ามา
คร่ามาแล้ว, ชักมาแล้ว
คร่ามาแล้ว
มารยาท
อาการ
อากาศ
น้ำในอากาศ
เนินในที่แจ้ง
เทวดาผู้ดำรงอยู่ในอากาศ
พื้นแห่งอากาศ
ในประเทศทั้งหลาย มีอากาศเป็นต้น
ซึ่งธาตุทั้งหลายมีอากาศเป็นต้น
เกลื่อนกล่นแล้ว
มีมนุษย์เกลื่อนกล่นแล้ว
ความอยู่อันเกลื่อนกล่น
ผู้มีอันอยู่เกลื่อนกล่นแล้วเป็นปกติ
ย่อมเกลี่ยลง
เกลี่ยแล้ว, โปรยแล้ว, เกลื่อนกล่นแล้ว
เกลี่ยลงแล้ว
โปรยแล้ว, โปรยลงแล้ว, เรี่ยรายแล้ว, เกลี่ยลงแล้ว
ย่อมเกลี่ยลง
วุ่นวาย, สับสน, อากูล, คั่งค้าง
จงมา
ย่อมมา
จงมา, ขอจงมา
จงมา
ย่อมมา
มาอยู่
ย่อมมา
จงมา
มาอยู่, เมื่อมา
ย่อมมา
ย่อมมา
ย่อมมา
มาแล้ว
จักมา
จักมา
จักมา
มาแล้ว
มาอยู่, เมื่อมา
พึงมา
พึงมา
พึงมา
พึงมา
มาแล้ว
มาแล้ว
เหตุแห่ง…มาแล้ว
เหตุแห่ง...มาแล้ว
กาลแห่ง…มาแล้ว
กาลแห่ง...มาแล้ว
ขณะแห่ง…มาแล้ว
ความที่แห่ง…เป็นผู้มาแล้ว
ความที่แห่ง...เป็นผู้มาแล้ว
วันแห่ง…มาแล้ว
วันแห่ง...มาแล้ว
เพราะอำนาจแห่งทุกข์อันมาแล้ว
ทูตผู้มาแล้ว
นัยอันมาแล้ว
ผู้มาแล้วในก่อน (ผู้เคยมาแล้ว)
ความที่แห่ง…เป็นผู้มาแล้ว
ความที่แห่ง...เป็นผู้มาแล้ว
ภิกษุผู้มาแล้ว
หนทางแห่ง…มาแล้ว
หนทางแห่ง...มาแล้ว
มีหน้าเฉพาะต่อหนทางแห่งตนมาแล้ว
การแลดูซึ่งหนทางแห่งตนมาแล้ว
ผู้สักว่ามาแล้ว
มนุษย์ผู้มาแล้ว
มาณพผู้มาแล้ว
รถคันมาแล้ว
สรณะอันมาแล้ว
มาแล้ว
ผู้ทั้งมาแล้วทั้งมาแล้ว
ที่แห่งเจดีย์อันมาแล้ว
เวลาแห่ง...มาแล้ว
อันพึงมา, ควรมา
ผู้จรมา
ผู้จรมา / อาคันตุกะ / อาคันตุกะ, ผู้มา, ผู้จรมา
เพื่อภิกษุผู้จรมาและภิกษุผู้จะไปและภิกษุผู้เป็นไข้เป็นต้น
ที่แห่งภิกษุผู้จรมา
ทานเพื่อภิกษุผู้จรมา
ภัตเพื่อภิกษุผู้จรมา
ผู้ถวายซึ่งภัตเพื่อภิกษุผู้จรมา
ความที่แห่ง…เป็นผู้จรมา
ภิกษุผู้จรมา
เรื่องแห่งภิกษุผู้จรมา
วัตรเพื่อภิกษุผู้จรมา
(วตฺตาทีนิ) ซึ่งวัตรทั้งหลายมีวัตรเพื่อภิกษุผู้จรมาเป็นต้น
ผู้จรมา
ผู้ใคร่เพื่ออันมา, ผู้ประสงค์เพื่ออันมา
มาแล้ว
อันอันมา, เพื่ออันมา
มาแล้ว
การมา
เหตุแห่งการมา
กาลเป็นที่มา
กิจคืออันมา
เพื่อประโยชน์แก่การมา
วันเป็นที่มา
ปฏิปทาเป็นเหตุมา
ความเป็นคืออันมา
หนทางเป็นที่มา
สักว่าการมา
เวลาเป็นที่มา
ยัง…ให้มาอยู่ (รออยู่, รอคอยอยู่)
ยัง...ให้มาอยู่; รออยู่, รอคอยอยู่
(ปุคฺคลํ) ซึ่งบุคคลผู้ถึงพร้อมแล้วด้วยนิกายเป็นที่มาและมรรคและผลเป็นที่บรรลุ
มาแล้ว
จักมา
จักมาแล้ว
จักมา
จักมา
จักมา
(เถโร) มาแล้ว
(มยํ) มาแล้ว
(มยํ) มาแล้ว
(เถโร) จักมา
(ตุมฺเห) จักมา
มาแล้ว
มาแล้ว, อาศัยแล้ว, เพราะอาศัย
ยศของบุคคลผู้อยู่ครองซึ่งเรือน
ศีลของบุคคลผู้อยู่ครองซึ่งเรือน
ยัง...จงให้มา
ยัง...ให้มาอยู่
ยัง...จงให้มาถึง
ยัง…จงให้มาถึง
ยัง…ให้มาแล้ว
ยัง…จงให้มา
ยัง…จงให้มาถึง
ความอาฆาต
เป็นที่นำมาฆ่า
ด้วยอำนาจแห่งความอาฆาต
เพราะความไม่มีแห่งความอาฆาต
ความเกิดขึ้นแห่งความอาฆาต
น้ำอันเหลือลงจากน้ำอันเป็นเครื่องชำระ
ความก่อยิ่ง
อาจารย์
ผู้อันศิษย์พึงประพฤติโดยเอื้อเฟื้อ
ฐานะแห่งอาจารย์
ฐานะ (ตำแหน่ง) แห่งอาจารย์
ทรัพย์ของอาจารย์
ผู้บูชาซึ่งอาจารย์
ส่วนแห่งอาจารย์
วัตรเพื่ออาจารย์
เพื่ออาจารย์และอุปัชฌายะและภิกษุผู้จรมา ทั้งหลาย
อาจารย์และอุปัชฌาย์ ทั้งหลาย
ข้าวตังและรำ
มารยาท
ผู้ฉลาดในอาจาระ
ผู้ถึงพร้อมแล้วด้วยอาจาระ
ผู้ถึงพร้อมแล้วด้วยอาจาระ
ความที่แห่งตนเป็นผู้ฉลาดในอาจาระ
จงบอก
ย่อมบอก
จงบอก
บอกอยู่, เมื่อบอก
ย่อมบอก
บอกอยู่
จะบอก
จงบอก
ยัง…ให้บอกแล้ว
บอกแล้ว
อันบอก, เพื่ออันบอก
บอกแล้ว
จักบอก
จักบอก
จักบอก
จักบอก
จักบอก
บอกแล้ว
บอกแล้ว
บอก
พึงบอก
อัน...ประพฤติยิ่งแล้ว
ผู้มีการจงกรมอันสั่งสมแล้ว
ด้วยอำนาจแห่งวาทะอันตนประพฤติยิ่งแล้ว
สั่งสมอยู่
สั่งสมอยู่
ร้อยแห่งรถอันเทียมแล้วด้วยม้าอาชาไนย
นางลาตัวเป็นแม่ของม้าอาชาไนย
อันพึงรู้ทั่ว
ผู้(ตัว) อาชาไนย
ม้าสินธพตัวอาชาไนย
อาชีวะ
อาชีวก (นักบวชนอกพระพุทธศาสนา)
อาชีวปาริสุทธิ
ความหมดจดแห่งอาชีวะ
อันสั่งบังคับแล้ว
อัน...สั่งบังคับแล้ว
กรรมอันบังคับแล้ว
มนุษย์ผู้อันพระราชาทรงสั่งบังคับแล้ว
ความบังคับ
อาชญา, การบังคับ, การสั่งบังคับ
สั่งบังคับแล้ว
ขอจงสั่งบังคับ
ทรงสั่งบังคับแล้ว
สั่งบังคับแล้ว
แดด
(ความเพียร) เป็นเครื่องยังกิเลสให้ร้อนทั่ว
ความเพียรเครื่องยังกิเลสให้ร้อนทั่ว,ให้เร่าร้อน
การให้ร้อนทั่ว
ผู้มีความเพียรเป็นเครื่องยังกิเลสให้ร้อนทั่ว
กระสับกระส่าย, อาดูร
ผู้มีรูปอันกระสับกระส่าย
การสละคืนซึ่งความถือมั่น
ถือเอาแล้ว, พาเอาแล้ว, คาบเอาแล้ว, อุ้มเอาแล้ว
กระจก
เบื้องต้น, เป็นต้น, ต้น / เบื้องต้น; ก่อน; ครั้งแรก
ในกถาเป็นเครื่องพรรณนาซึ่งเนื้อความแห่งพระคาถาเบื้องต้น
พระอาทิตย์
หนทางแห่งพระอาทิตย์
อัน…ติดทั่วแล้ว
อัน...ติดทั่วแล้ว
เทศนาชื่อว่าอาทิตต ปริยายสูตร
ผู้มีท่อนไม้อันถือเอาแล้ว
ครั้นเมื่อเบื้องต้นและที่สุดลงรอบทั้งหลาย
ซึ่งเบื้องต้นและท่ามกลาง
ธรรม อันงามในเบื้องต้นและท่ามกลางและที่สุด
ครั้นเมื่อเบื้องต้นและท่ามกลางทั้งหลาย
ย่อมถือเอา
เอื้อเฟื้อแล้ว
แต่ต้น
โทษ, โทษอันยังทุกข์ให้เป็นไปโดยยิ่ง, โทษเครื่องถึงทุกข์
ความเป็นแห่งอธิบดี
พระอานนท์
อานนท์ (พระนามของเจ้าศากยะ)
ความเพลิดเพลิน
พระเถระชื่อว่าอานนท์
เรื่องแห่งปัญหา ของพระเถระชื่อว่าอานนท์
พระเถระทั้งหลายผู้มีพระเถระชื่อว่าอานนท์เป็นประมุข
เรื่องแห่งพระเถระชื่อว่าอานนท์
พระเถระผู้เช่นกับพระเถระชื่อว่าอานนท์
กาลแห่งตนเป็นเศรษฐี ชื่อว่าอานนท์
เรื่องแห่งเศรษฐี ชื่อว่าอานนท์
เศรษฐีชื่อว่าอานนท์
ประโยชน์แก่อันนำมา
จักนำมา
จักนำมา
นำมาแล้ว
ยัง…ให้นำมาแล้ว
ยัง… ให้นำมาแล้ว
ยัง...จักให้ นำมา
อานิสงส์
อัน…นำมาแล้ว
อัน...นำมาแล้ว
วันแห่งตนอัน...นำมาแล้ว
ช่างกัลบกอัน…นำมาแล้ว
อันนำมาแล้ว
อัน...นำมาอยู่
อานุภาพ
เช่นกันด้วยอานุภาพ
ย่อมต้อง, ย่อมถึง
ถึงอยู่
ย่อมถึง
ถึงอยู่, ต้องอยู่
ถึงแล้ว, ถึงทั่วแล้ว
เพื่อถึง
ถึงแล้ว, ต้องแล้ว
(เช่น ชนา อ. ชน ท.) ถึงแล้ว, ถึงทั่วแล้ว
จักถึงแล้ว
(ตุมฺเห อ. ท่าน ท.) จักถึง
(เช่น ภิกฺขุ อ. ภิกษุ) พึงต้อง, พึงถึงทั่ว
ร้านตลาด, ตลาด
ประตูแห่งร้านตลาด
(ชเน) ซึ่งชน ท. ผู้มีหน้าเฉพาะต่อตลาด
ผู้อยู่ในร้านตลาด
อาบัติ
ความเป็นแห่งอาบัติ
ถึงแล้ว
ความที่แห่ง...เป็นผู้ถึงแล้ว
คลอง
ถึงทั่วแล้ว
ภาคพื้นเป็นที่เสวย
ภาคพื้นเป็นที่มาดื่ม
ย่อมถาม โดยเอื้อเฟื้อ
จงอำลา
ถามโดย เอื้อเฟื้อแล้ว
อำลาแล้ว
อัน…อำลาแล้ว
อัน…ถามโดยเอื้อเฟื้อแล้ว
ควรแล้วแก่ความเป็นแห่ง ญาติอัน…พึงอำลา
ถามโดยเอื้อเฟื้อแล้ว, อำลาแล้ว
อำลาแล้ว
ถามโดยเอื้อเฟื้ออยู่
จักบอกลา
ถามโดยเอื้อเฟื้อแล้ว, อำลาแล้ว
สหายทั้งเนื่อง ทั่วแล้วทั้งเนื่องเฉพาะแล้ว
อาพาธ
ผู้มีอาพาธ
ความที่แห่ง...เป็นผู้มีอาพาธ
เมืองอาพิรี
ผู้อยู่ในเมืองอาพิรี
ผู้อยู่ในเมืองอาพิรีโดยปกติ
อันนำมาแล้ว
อัน...นำมาแล้ว
เครื่องบรรณาการ อันนำมาแล้ว
เตียงอันนำมาแล้ว
เนื้ออันตนนำมาแล้ว
สักการะอันนำมาแล้ว
อาภรณ์, เครื่องประดับ
ประโยชน์แก่เครื่องประดับ
วัตถุ ท. มีเครื่องประดับเป็นต้น
เทพ ท. ผู้อยู่ในเทวโลกชื่อว่าอาภัสสร
เทวโลกชื่อว่าอาภัสสร
รัศมี
ย่อมสว่างทั่ว
ผู้ทรงไว้ซึ่งอภิธรรม
คู้เข้าแล้ว
เออ, เพคะ, ขอถวายพระพร, ขอรับ, เจ้าค่ะ, พระเจ้าข้า
ตัวบริโภคซึ่งปลาดิบโดยปกติ
ป่าช้าแห่งผีดิบ; ป่าช้าเป็นที่ทิ้งซึ่งผีดิบ
อันถูกต้องแล้ว
กาลแห่งอันถูกต้องแล้ว
ภัณฑะอันถูกต้องแล้ว
ในกาล ท. มีกาลเป็นที่ร้องเรียกเป็นต้น
เรียกมาแล้ว
เรียกมาแล้ว
ได้เรียกแล้ว, ได้กล่าวเรียกแล้ว
เรียกมาแล้ว
มีผลมะขามป้อมเป็นประมาณ
ความไม่มีอำมาตย์
ผู้เห็นแก่อามิส
อามิสปฏิสันถาร, การปฏิสันถารด้วยอามิส
ศาลเจ้า
อายตนะ
ต่อไป
มาอยู่
ผู้ยังส่วยให้สำเร็จ, นายเสมียนผู้ยังส่วยให้สำเร็จ
ผู้มีอายุ
ย่อมขอ
การบวงสรวง, การอ้อนวอน
การบวงสรวง, การอ้อนวอน
บวงสรวงแล้ว
อัน…บวงสรวงแล้ว
กาลแห่ง…อันตนทูลขอแล้ว
ผู้มีพระธรรมเทศนาอัน…ทูลอาราธนาแล้ว
บวงสรวงแล้ว
จงมา
โดยส่วนยาว
อายุ
กัปป์แห่งอายุ
ความสิ้นไปแห่งอายุ
นายเสมียน
บุรุษผู้เป็นนายเสมียน
เพศแห่งนายเสมียน
การกำหนดซึ่งพระชนมายุ
เป็นที่สุดลงรอบแห่งอายุ
เครื่องเจริญแห่งอายุ
เหตุเป็นเครื่องเจริญแห่งอายุ
กุมารชื่อว่าอายุวัฒนะ
เรื่องแห่งกุมารชื่อว่าอายุวัฒนะ
สังขารคืออายุ
เป็นที่สุดลงรอบแห่งอายุ
ความที่แห่งตนเป็นผู้ไกล
ความที่แห่งตนเป็นผู้ห่างไกล
การอารักขา, การรักษายิ่ง
ผู้อารักขา
ประโยชน์แก่การอารักขา
เพื่อประโยชน์แก่การอารักขา
การอารักขา
เทวดาผู้อารักขา
ปลายแห่งเหล็กแหลม
อันตั้งอยู่ในป่า
ผู้อยู่ในป่า
ผู้มีอันอยู่ในป่าเป็นวัตร
ภิกษุผู้อยู่ในป่า
วิหารอันตั้งอยู่ในป่า
(เถโร) พระเถระผู้ประกอบแล้วด้วยคุณมีอันอยู่ในป่าเป็นวัตรเป็นต้น
ด้วยอำนาจแห่งการสมาทานซึ่งธุดงค์มีอันอยู่ในป่าเป็นวัตรเป็นต้น
เริ่มแล้ว, อันเริ่มแล้ว, อันปรารภแล้ว
กาลแห่งตนเริ่มแล้ว
ความที่แห่ง…เป็นคุณชาติ อัน…ปรารภแล้ว
ผู้มีวิปัสสนาอันปรารภแล้ว
เรื่องแห่งภิกษุ ผู้มีวิปัสสนาอันปรารภแล้ว
(เถโร) พระเถระผู้มีความเพียรอันปรารภแล้ว
ความเพียรอันบุคคลปรารภแล้ว
ผู้มีความเพียรอันปรารภแล้ว
ปรารภแล้ว, ปรารภ
(เช่น ชนา) ย่อมปรารภ
(เช่น เถโร) เริ่มแล้ว, ปรารภแล้ว
จักเริ่ม, จักปรารภ
ปรารภแล้ว, เริ่มแล้ว
ผู้ปรารภอยู่
ความริเริ่ม, ความปรารภ
อารมณ์
ด้วยสามารถแห่งการกระทำให้เป็นอารมณ์
อำนาจแห่งการทำอารมณ์
อารมณ์ปนิชฌาน
อารมณ์ทั้งหลายอันมีอย่างนี้เป็นรูป
ไกล
ผู้สามารถเพื่ออันให้ยินดียิ่ง
หญิงผู้โปรดปราน, ผู้ยัง...ให้ยินดี
พึงยินดียิ่ง
อาราม, สวน
เป็นที่มายินดี
ซึ่งอารามและรุกขเจดีย์ ท.
อันประดับแล้วด้วยสวนและสระโบกขรณี
เชิงรอง, เชิงเป็นที่รอง
อัน...พึงให้ยินดียิ่ง
อันให้โปรดปราน, เพื่ออันให้ยินดียิ่ง
ยัง...ให้ยินดียิ่งแล้ว
พึงยินดียิ่ง
ยัง...ให้ยินดียิ่งแล้ว
ยัง...จักให้ยินดียิ่ง
ขึ้นแล้ว
ขึ้นแล้ว
ย่อมตรัสเรียก
ร้องเรียก, เป็นเครื่องร้องเรียก
เมื่อตรัสเรียก
ทรงทักแล้ว, ทักทายแล้ว
ตรัสทักแล้ว
อ. อันอัน...ร้องเรียก, เพื่ออันร้องเรียก
ทักทายแล้ว
ความอาลัย
ซึ่งหมู่ไม้อันตั้งอยู่ในป่า อันบัณฑิตนับพร้อมแล้วว่าความอาลัย
ซึ่งกิเลสชาติ ท. มีอาลัยเป็นต้น
ผู้อันความเป็นแห่งบุคคลผู้ เกียจคร้านครอบงำแล้ว
ความเป็นแห่งบุคคลผู้เกียจคร้าน
ความเป็นแห่งบุคคล ผู้เกียจคร้าน
สวมกอดแล้ว
ระเบียง, พะไล, หน้ามุข
สุมแล้ว
สุม, ฉาบทา, เผา
จักเผา
สับสนอยู่
ความขุ่นมัว
ให้มัวหมอง
ใคร่ครวญ
รำพึงถึง, เพื่ออันรำพึง
เวียน, รำพึง
ใคร่ครวญ, รำพึง, นึกถึง
รำพึง
ทรงรำพึง
อันให้หมุนไปทั่วแล้ว
ส่วนกลม, น้ำวน, น้ำหมุน
ความที่แห่งเป็นผู้อันให้หมุนไปทั่วแล้ว
จักเวียนมา
จักเวียนมา
(เช่น ปุคฺคโล อ. บุคคล) ย่อมเวียนมา
ทำนบ
เป็นที่พัก
อยู่ครองอยู่
เพื่ออันอยู่ครอง
(เช่น ธมฺโม อ. ธรรม) ย่อมนำมา
หลุม
ฝั่งแห่งบ่อ
ที่สุดแห่งหลุม
เตา
อาวาส
การอยู่ด้วยกัน
ยัง...ให้สงบแล้ว
อาวาหมงคล
อาวาหะและวิวาหะ
แจ้ง, ในที่แจ้ง
กระทำให้แจ้งแล้ว
เมื่อกระทำให้แจ้ง
อันบุคคลพึงเปิดเผย
เวียนอยู่
สายยู
(ที่) อันเป็นที่ซัก
ในที่เป็นที่ซัก
ที่แห่งเชือกแห่งสายยู
การ (อัน) ยัง…ให้แจ่มแจ้ง
จักมีแจ้ง
อันให้แจ่มแจ้ง; การให้แจ่มแจ้ง
แจ่มแจ้งแล้ว
ขุ่น, ขุ่นมัว
มีจิตอันขุ่นมัว
ย่อมนึก
ด้วยการนึกและการเข้า และการอธิษฐานและการออกและการพิจารณา
นึกถึงอยู่, รำพึงอยู่
ใคร่ครวญอยู่
ย่อมนึก
รำพึงแล้ว, นึกถึงแล้ว
รำพึงอยู่
ทรงรำพึงแล้ว
(ตูว์ อ. ท่าน) จงนึกถึง
ทรงร้อยแล้ว
อัน...ร้อยแล้ว
อาวุธ
ผู้มีอาวุธในมือ
ดูก่อนท่านผู้มีอายุ
พึงอยู่ครอง
ความรังเกียจ, ความสงสัย
ผู้ทั้งระแวงทั่วแล้วทั้งระแวง รอบแล้ว
กระทบกระทั่งแล้ว
ความที่แห่ง...เป็นธรรมชาติข้องอยู่แล้ว
ผู้มีใจข้องแล้ว
มาถึงแล้ว
อาสนะ
(ที่) เป็นที่นั่ง
การนั่ง
อันมีอาสนะในระหว่าง
การปูลาดซึ่งอาสนะ
การให้ปูลาดซึ่งอาสนะ
ที่สุดรอบแห่งอาสนะ
เท้าแห่งอาสนะ
ท่ามกลางแห่งอาสนะ
ศาลาเป็นที่นั่ง
ที่อันใกล้แล้ว
ผู้มีความตายอันใกล้แล้ว
เป็นที่อาศัย
อาสยานุสยญาณ
อาสวะ
ความสิ้นไปแห่งอาสวะ
ปัญญาเป็นเหตุสิ้นไปแห่งอาสวะ
ซึ่งพระอรหัตอันบัณฑิตนับพร้อมแล้วว่าความสิ้นไปแห่งอาสวะ
ย่อมไหลไป
ความหวัง
ในดิถีอันมีพระจันทร์เต็มแล้วในเดือนอาสาฬหะ
วันแห่งอาสาฬห ปุณณมี
วันแห่งอาสาฬหปุณณมี
ได้มีแล้ว, ได้เป็นแล้ว
ย่อมกรอก, ย่อมราด
ขอจงหยอด
จงรด
เมื่อหยอด
รดทั่วอยู่
จะรด
ราดแล้ว
อันอันรด, เพื่ออันรดทั่ว
หยอดแล้ว, ราดแล้ว
อัน...ราดแล้ว, อัน...หยอดแล้ว
อัน...ราดแล้ว, อัน...หยอดแล้ว
ภาชนะเป็นเครื่องรองรับซึ่งวัตถุอันบุคคลรดทั่วแล้ว
อัน…ราดแล้ว, อัน…หยอดแล้ว
น้ำมันอันบุคคลพึงหุงสิ้นร้อยครั้งอันบุคคลรดแล้ว
ได้เป็นแล้ว
บุคคลผู้นั่งโดยปกติ
อสรพิษ
มีพิษที่เขี้ยว
ด้วยสัตว์ทั้งหลายมีอสรพิษเป็นต้น
อาสีวิสูปมสูตร
บนอาสนะ
กล่าวแล้ว, ตรัสแล้ว, กราบทูลแล้ว / ตรัสแล้ว, กล่าวแล้ว, กราบทูลแล้ว
จรดแล้ว
จรด
อัน...นำมาแล้ว
จงนำมา
กาลเป็นที่นำมา
ภัตอัน...พึงนำมา
ย่อมนำมา
จงนำมา
เมื่อนำมา, นำมาอยู่
ย่อมนำมา
เมื่อนำมา
ให้นำมา
(อหํ อ. เรา) ย่อมนำมา
(ตฺวํ อ. ท่าน) จงนำมา
ยัง...ย่อมให้นำมา
อันให้นำมา, เพื่ออันให้นำมา
ยัง...ให้นำมาแล้ว
ยัง...ย่อมให้นำมา
ยัง...จงให้นำมา
ยัง...ให้นำมาอยู่
ยัง...ย่อมให้นำมา
ยัง...พึงให้นำมา
ยัง...ให้นำมาแล้ว
ยัง...จักให้นำมา
(ตฺวํ อ. ท่าน) ยัง...จงให้นำมา
(เช่น สตฺถา อ. พระศาสดา) ทรงนำมาแล้ว
นำมา
ดอกไม้อันพึงนำมา
ผู้ใคร่เพื่ออันนำมา
อันนำมา, เพื่ออันนำมา, เพื่ออันกลืนกิน
นำมาแล้ว, ครั้นทรงนำมาแล้ว
อันย่อมนำมา
อันนำมาอยู่
อัน...นำมาอยู่
(เช่น ภิกฺขุ อ. ภิกษุ) จักนำมา
จักนำมา