อกุสีต

ว. ผู้เกียจคร้านแล้วหามิได้, ผู้จมลงสู่ อาการอันบัณฑิตเกลียดแล้วหามิได้ ปุ. แจก เหมือน ปุริส เช่น ต.เอก. อกุสีเตน (ปุริเสน) อิต. แจกเหมือน กญฺญา เช่น ต.เอก. อกุสีตาย (นาริยา) คำว่า อกุสีต มาจาก น + กุ (กุจฺฉิต) บทหน้า + สีท ธาตุ ในความจม + อ ปัจจัย แปลง น เป็น อ เพราะพยัญชนะอยู่หลัง อาเทส ท เป็น ต ได้รูปเป็น อกุสีต แปลว่า ผู้จมลงสู่อาการอัน บัณฑิตเกลียดแล้วหามิได้ เป็นกัตตุรูป กัตตุ- สาธนะ วิ. ว่า น กุจฺฉิตํ (อาการํ) สีทตีติ อกุสีโต (ปุคฺคโล) บุคคลใด ย่อมจมลง สู่อาการอันบัณฑิต เกลียดแล้ว หามิได้ เหตุนั้น บุคคลนั้น ชื่อว่า อกุสีโตๆ ผู้จมลงสู่อาการอันบัณฑิตเกลียดแล้วหามิได้ (โดยอรรถแปลว่าผู้ไม่เกียจคร้าน)