อนิกฺกสาโว

ว.,ปุ. (ปุคฺคโล) อ.บุคคล ผู้มีกิเลสเพียง ดังนํ้าฝาดอันไม่ออกแล้ว [ธ.๑: เทวทตฺตวตฺถุ หน้า ๗๓] เป็นปัญจมีตุลยาธิกรณพหุพพิหิสมาส วิ.ว่า อนิกฺขนฺโต กสาโว ยสฺมา โส อนิกฺกสาโว (ปุคฺคโล) กิเลสเพียงดังนํ้าฝาด ไม่ออกไปแล้ว จากบุคคลใด บุคคลนั้น ชื่อว่าผู้มีกิเลสเพียงดังนํ้า ฝาดอันไม่ออกแล้ว [นิ แปลว่า ออก ในรูปวิเคราะห์ ใช้ นิกฺขนฺต มี น อยู่หน้า แปลง น เป็น อ ได้รูปเป็น อนิกฺขนฺต แปลว่าไม่ออกไปแล้ว, ไม่ออกแล้ว]