อนฺตรธาน

น.,นปุ. ความอันตรธาน, ความ หายไป, ความสูญไป, ความสูญหายไป มาจาก อนฺตร ศัพท์ แปลว่า ระหว่าง บทหน้า + ธา ธาตุ ในความทรงไว้ ตามรูปศัพท์แปลว่า ทรงไว้ใน ระหว่าง แต่แปลเอาความว่า หายไป [อนฺตร ศัพท์ แปลรวมกับธาตุ เหมือนคำว่า อลงฺกาโร = เครื่องอลังการ, เครื่องประดับ อลํ ศัพท์ แปลว่า พอ บทหน้า + กร ธาตุ ในความทำ ตามรูปศัพท์แปลว่า กระทำให้พอ แต่แปลเอาความว่า ประดับ] + ยุ ปัจจัย แปลง ยุ เป็น อน ได้รูปเป็น อนฺตรธาน แปลว่า ความอันตรธาน ฯลฯ เป็นภาวรูป ภาวสาธนะ วิ.ว่า อนฺตรธานํ = อนฺตรธานํ [ธ. ๔ : ทารุจีริยตฺเถร- หน้า ๙๓ ]