อนฺเวติ

อเนฺวติ ก. (เช่น ทุกฺขํ อ. ทุกข์) ย่อมไปตาม อนุ บทหน้า + อิ ธาตุ ในความไป,ความถึง + อ ปัจจัยในกัตตุวาจก + ติ วัตตมานาวิภัตติ พฤทธิ อุ ที่ นุ เป็น โอ แล้วแปลง โอ เป็น อว ได้รูปเป็น อนฺว แปลง อิ ธาตุ เป็น เอ สำเร็จรูปเป็น อนฺเวติ, อเนฺวติ [ธ. ๑: จกฺขุปาล- หน้า ๓, ๒๐, ๒๒ และมฏฺฐกุณฺฑลิ- หน้า ๓๓,๓๔ ใช้ อเนฺวติ ส่วน ธ. ๓ : อหิเปต- หน้า ๑๕๗,๑๕๘ ใช้ อนฺเวติ ถูกทั้ง ๒ อย่าง กล่าวคือ เมื่อก่อนใช้ อเนฺวติ ปัจจุบันใช้ อนฺเวติ เหมือนคำว่า ตุมฺเห เมื่อก่อนใช้ ตุเมฺห ปัจจุบัน ใช้ ตุมฺเห]