อนเปกฺข

ว. มีความเพ่ง (ความเยื่อไย) หามิได้ เป็นฉัฏฐีตุลยาธิกรณพหุพพิหิสมาส ปุ. แจกเหมือน ปุริส เช่น จ.เอก. อนเปกขสฺส (ปุคฺคลสฺส) [ธ. ๔: สงฺกิจฺจสามเณรวตฺถุ หน้า ๑๒๕] วิ.ว่า นตฺถิ ตสฺส อเปกฺขาติ อนเปกฺโข (ปุคฺคโล) ความเพ่ง ย่อม ไม่มี แก่บุคคลนั้น เหตุนั้น บุคคลนั้น ชื่อว่าผู้มี ความเพ่งหามิได้ อิต. ลง อา เครื่องหมายอิตถีลิงค์ แจกเหมือน กญฺญา เช่น ป.เอก. อนเปกฺขา (อิตฺถี) นปุ. แจกเหมือน กุล เช่น ป.เอก. อนเปกฺขํ (จิตฺตํ) [อเปกฺขา = ความเพ่ง,ความเยื่อไย อิต.]