อปริยนฺตีกร

ว. อันกระทำซึ่งความรักอันมีที่สุด รอบหามิได้ อปริยนฺต บทหน้า + กร ธาตุ ในความ ทำ + อ ปัจจัย แปลง อ ที่ ปริยนฺต เป็น อี [เหมือน วจ ศัพท์ ในมโนคณศัพท์) ได้รูปเป็น อปริยนฺตีกร แปลว่า อันกระทำซึ่งความรักอันมีที่สุดรอบ หามิได้ เป็นกัตตุรูป กัตตุสาธนะ นปุ. แจกเหมือน กุล เช่น ทุ.เอก. อปริยนฺตีกรํ (สรีรํ) ซึ่งสรีระ อัน กระทำซึ่งความรักอันมีที่สุดรอบหามิได้ [ธ. １: จุลฺลกาล- หน้า ๖๔] วิ. ว่า อปริยนฺตํ (เปมํ) กโรตีติ อปริยนฺตีกรํ (สรีรํ)