อผาสุก

๒ ว. มีความสำราญหามิได้ เป็นนบุพพบท พหุพพิหิสมาส ปุ. แจกเหมือน ปุริส เช่น ต.เอก. อผาสุเกน (ภิกฺขุนา) อันภิกษุ ผู้มีความสำราญ หามิได้ [ธ. ๒: อญฺญตรภิกฺขุ- หน้า ๑๑๙] วิ.ว่า นตฺถิ ตสฺส ผาสุกนฺติ อผาสุโก (ภิกฺขุ) ความสำราญ ไม่มี แก่ภิกษุนั้น เหตุนั้น ภิกษุนั้น ชื่อว่าผู้มีความ สำราญหามิได้