อพฺภาจิกฺขนก

ว. ผู้กล่าวตู่ มาจาก อภิ + อา บทหน้า + จิกฺข ธาตุ ในความกล่าว + ยุ ปัจจัย สระอยู่หลัง แปลง อภิ เป็น อพฺภ แปลง ยุ เป็น อน ลง ก สกัด ได้รูปเป็น อพฺภาจิกฺขนก แปลว่า ผู้กล่าวตู่ เป็นกัตตุรูป กัตตุสาธนะ วิ.ว่า อพฺภาจิกฺขตีติ อพฺภาจิกฺขนโก (ภิกฺขุ) ภิกษุใด ย่อมกล่าวตู่ เหตุนั้น ภิกษุนั้น ชื่อว่า อพฺภาจิกฺขนโกๆ ผู้กล่าวตู่ ปุ. แจกเหมือน ปุริส