อภิรุหณมคฺค

น.,ปุ. หนทางเป็นที่ขึ้นไปเฉพาะ ปุ. แจกเหมือน ปุริส เช่น ทุ.เอก. อภิรุหณมคฺคํ ซึ่งหนทางเป็นที่ขึ้นไปเฉพาะ เป็นวิเสสนบุพพบท กัมมธารยสมาส วิ.ว่า อภิรุหโณ มคฺโค = อภิรุหณ มคฺโค คำว่า อภิรุหณ ในคำว่า อภิรุหนมคฺโค มาจาก อภิ บทหน้า + รุห ธาตุ ในความขึ้น + ยุ ปัจจัย แปลง ยุ เป็น อณ ได้รูปเป็น อภิรุหณ แปลว่า เป็นที่ขึ้นไปเฉพาะ เป็นกัตตุรูป อธิกรณ สาธนะ วิ.ว่า อภิรุหติ เอตฺถาติ อภิรุหโณ (มคฺโค) เขา ย่อมขึ้นเฉพาะ ที่หนทางนั่น เหตุนั้น หนทาง นั่น ชื่อว่า อภิรุหโณๆ เป็นที่ขึ้นไปเฉพาะ