อมรวตีนคร

มีมายาหามิได้

อันอมนุษย์เข้าไปประทุษร้ายแล้ว

การยํ่ายีซึ่งศัตรูผู้มิใช่มิตร

เสียงแห่งอมนุษย์

อำนาจแห่งพระราชาผู้มิใช่มิตร

อันอมนุษย์ถือเอารอบแล้ว

มีโภคะอันบุคคลนับไม่ได้แล้ว

อมนุษย์

ไม่เหี่ยวแห้งแล้ว

ไม่เป็นที่ยังใจให้เอิบอาบ