อารกฺขก

ว.,ปุ. ผู้อารักขา แจกเหมือน ปุริส เช่น ป.เอก. อารกฺขโก (ปุริโส) อ. บุรษ ผู้อารักขา อิต. เป็น อารกฺขิกา แจกเหมือน กญฺญา เช่น ป.เอก. อารกฺขิกา (อิตฺถี) คำว่า อารกฺขก มาจาก อา + รกฺข ธาตุ ในความรักษา + ณฺวุ ปัจจัยในนามกิตก์ แปลง ณฺวุ เป็น อก ได้รูปเป็น อารกฺขก แปลว่า ผู้อารักขา เป็นกัตตุรูป กัตตุสาธนะ วิ.ว่า อารกฺขตีติ อารกฺขโก (ปุริโส) บุรุษใด ย่อม อารักขา เหตุนั้น บุรุษนั้น ชื่อว่า อารกฺขโกๆ ผู้อารักขา