อารญฺญก

๑ ว.,ปุ. ผู้อยู่ในป่า แจกเหมือน ปุริส เช่น ป.เอก. อารญฺญโก (ภิกฺขุ) อ. ภิกษุ ผู้อยู่ในป่า ลง ณ ปัจจัยในราคาทิตัทธิต วิ.ว่า อรญฺเญ วสตีติ อารญฺญโก (ภิกฺขู) ภิกษุใด ย่อมอยู่ ในป่า เหตุนั้น ภิกษุนั้น ชื่อว่า อารญฺญโกๆ ผู้อยู่ในป่า คำว่า อารญฺญก มาจาก อรญฺญ ศัพท์ + ณ ปัจจัย ใน ราคาทิตัทธิต ใช้แทน วสติ ด้วยอำนาจ ณ ปัจจัย ทีฆะ อ ต้นศัพท์ เป็น อา ลบ ณ ทิ้ง ลง ก สกัด ได้รูปเป็น อารญฺญก