อารมฺภ

น.,ปุ. ความริเริ่ม, ความปรารภ แจก เหมือน ปุริส เช่น ป.เอก. อารมฺโภ อ. ความริเริ่ม อา + รภ ธาตุ ในความเริ่ม, ความปรารภ + อ ปัจจัย ในนามกิตก์ ลงนิคคหิตอาคมที่พยัญชนะต้นธาตุ แล้วแปลงนิคคหิตเป็น มฺ เพราะ ภ อยู่หลัง ได้รูป เป็น อารมฺภ แปลว่า ความริเริ่ม, ความปรารภ เป็นภาวรูป ภาวสาธนะ วิ.ว่า อารภนํ = อารมฺโภ