อาสนปญฺญาปน

น.,นปุ. การ (อัน) ให้ปูลาดซึ่ง อาสนะ แจกเหมือน กุล เช่น จ.เอก. อาสน- ปญฺญาปนตฺถํ เพื่ออันให้ปูลาดซึ่งอาสนะ เป็น ฉัฏฐีตัปปุริสสมาส วิ.ว่า อาสนสฺส ปญฺญาปนํ = อาสนปญฺญาปนํ คำว่า ปญฺญาปน มาจาก ป + ญป ธาตุ ในความปูลาด + เณ ปัจจัยในเหตุ กัตตุวาจก + ยุ ปัจจัย ซ้อน ญฺ หน้า ญป ธาตุ ด้วยอำนาจ เณ ปัจจัย ทีฆะ อ ต้นธาตุเป็น อา ลบ ณ เหลือไว้แต่ เอ แปลง ยุ เป็น อน เป็น ปญฺญาเป + อน ลบสระหน้า คือ เอ ที่ เป ได้รูปเป็น ปญฺญาปน แปลว่า การให้ปูลาด เป็นภาวรูป ภาวสาธนะ วิ.ว่า ปญฺญาปนํ = ปญฺญาปนํ