อาหรณกาล

น.,ปุ. กาลเป็นที่นำมา แจกเหมือน ปุริส เช่น ส.เอก. อาหรณกาเล ในกาลเป็นที่ นำมา เป็นวิเสสนบุพพบท กัมมธารยสมาส วิ.ว่า อาหรโณ กาโล = อาหรณกาโล คำว่า อาหรณ มาจาก อา + หร ธาตุ ในความนำไป ด้วยอำนาจ อา อุปสัคสังหารธาตุ แปลว่า นำมา + ยุ ปัจจัย แปลง ยุ เป็น อณ ได้รูปเป็น อาหรณ แปลว่า เป็นที่นำมา เป็นกัตตุรูป อธิกรณสาธนะ วิ.ว่า อาหรติ เอตฺถาติ อาหรโณ (กาโล) เขา ย่อมนำมา ในกาลนั่น เหตุนั้น กาลนั่น ชื่อว่า อาหรโณๆ เป็นที่นำมา