หน้าศัพท์เฉพาะ

อาโปเตโชวาโยรโชหรณจณฺฑาลกุมารกอุสภจฺฉินฺนวิสาณสมจิตฺตตํ

ซึ่งความที่แห่งตนเป็นผู้จิตเสมอด้วยนํ้าและไฟและลมและผ้าเป็นเครื่องเช็ดซึ่งธุลีและกุมารน้อยของคนจัณฑาลและโคผู้ตัวมีเขาอันขาดแล้ว

อาโปเตโชวาโยรโชหรณจณฺฑาลกุมารกอุสภจฺฉินฺนวิสาณสมจิตฺตตํ

น.อิต.
ประเภท: นามนามเพศ: อิตถีลิงค์เล่ม: 1-4

ซึ่งความที่แห่งตนเป็นผู้จิตเสมอด้วยนํ้าและไฟและลมและผ้าเป็นเครื่องเช็ดซึ่งธุลีและกุมารน้อยของคนจัณฑาลและโคผู้ตัวมีเขาอันขาดแล้ว

น.,อิต. ซึ่งความที่แห่งตน เป็นผู้จิตเสมอด้วยนํ้าและไฟและลมและผ้า เป็นเครื่องเช็ดซึ่งธุลีและกุมารน้อยของคน จัณฑาลและโคผู้ตัวมีเขาอันขาดแล้ว [ธ. ๔: สารีปุตฺต- หน้า ๖๖] ลง ตา ปัจจัย ในภาวตัทธิต มีฉัฏฐีตัปปุริสสมาส ฉัฏฐีตัปปุริสสมาส ฉัฏฐีตุล ยาธิกรณพหุพพิหิสมาส วิเสสนุตตรบท กัมมธารย สมาส สมาหารทวันทวสมาส ตติยาตัปปุริสสมาส และฉัฏฐีตุลยาธิกรณพหุพพิหิสมาส เป็นภายใน มีวิเคราะห์ตามลำดับ ดังนี้ ฉ.ตัป.วิ. รชานํ หรณํ = รโชหรณํ ผ้าเป็นเครื่องเช็ดซึ่งธุลี ฉ.ตัป.วิ. จณฺฑาลสฺส กุมารโก = จณฺฑาลกุมารโก กุมารน้อย ของคนจัณฑาล ฉ.ตุล.วิ. ฉินฺนานิ วิสาณานิ ยสฺส โส ฉินฺนวิสาโณ (อุสโภ) [วิสาณ = เขา นปุ.] วิ.นุต.กัม.วิ. อุสโภ ฉินฺนวิสาโณ = อุสภจฺฉินฺน วิสาโณ [ซ้อน จฺ หน้า ฉ] ส.ทวัน.วิ. อาโป จ เตโช จ วาโย จ รโชหรณญฺจ จณฺฑาลกุมารโก จ อุสภจฺฉินฺนวิสาโณ จ = อาโปเตโชวาโยรโชหรณ จณฺฑาลกุมารโก อุสภจฺฉินฺนวิสาณํ [ อาป = นํ้า, เตช = ไฟ, วาย =ลม, รช = ธุลี เป็นปุ. จัดเข้าใน มโนคณศัพท์ เมื่อเข้าสมาส แปลงสระที่สุดของตน เป็น โอ] ต.ตัป.วิ. อาโปเตโชวาโยรโชหรณ จณฺฑาลกุมารกอุสภจฺฉินฺนวิสาเณน สมํ = อาโปเตโชวาโยรโชหรณจณฺฑาลกุมารกอุสภจฺ ฉินฺนวิสาณสมํ (จิตฺตํ) ฉ.ตุล.วิ. อาโปเตโชวาโย รโชหรณจณฺฑาลกุมารกอุสภจฺฉินฺนวิสาณ สมํ จิตฺตํ ยสฺส โส อาโปเตโชวาโยรโชหรณ จณฺฑาลกุมารกอุสภจฺฉินฺนวิสาณสมจิตฺโต (อตฺตา) ตา.ภาว.วิ. อาโปเตโชวาโยรโชหรณ จณฺฑาลกุมารกอุสภจฺฉินฺนวิสาณสมจิตฺตสฺส (อตฺตโน) ภาโว = อาโปเตโชวาโยรโชหรณ จณฺฑาลกุมารกอุสภจฺฉินฺนวิสาณสมจิตฺตตา แจกเหมือน กญฺญา คำว่า หรณ ในคำว่า รโชหรณ มาจาก หร ธาตุ ในความนำไป + ยุ ปัจจัย แปลง ยุ เป็น อณ ได้รูปเป็น หรณ แปลว่า เป็นเครื่องนำไป, เป็นเครื่องเช็ด เป็นกัตตุรูป กรณสาธนะ วิ.ว่า หรติ เตนาติ หรณํ (วตฺถํ) เขา ย่อมเช็ด (ย่อมนำไป) ด้วยผ้านั้น เหตุนั้น ผ้านั้น ชื่อว่า หรณํๆ เป็นเครื่องเช็ด (เป็นเครื่องนำไป)

รชานํ หรณํ = รโชหรณํ, จณฺฑาลสฺส กุมารโก = จณฺฑาลกุมารโก, ฉินฺนานิ วิสาณานิ ยสฺส โส ฉินฺนวิสาโณ = อุสภจฺฉินฺนวิสาโณ, อาโป จ เตโช จ วาโย จ รโชหรณญฺจ จณฺฑาลกุมารโก จ อุสภจฺฉินฺนวิสาโณ จ = อาโปเตโชวาโยรโชหรณ จณฺฑาลกุมารกอุสภจฺฉินฺนวิสาณํ, อาโปเตโชวาโยรโชหรณ จณฺฑาลกุมารกอุสภจฺฉินฺนวิสาเณน สมํ = อาโปเตโชวาโยรโชหรณจณฺฑาลกุมารกอุสภจฺฉินฺนวิสาณสมํ, อาโปเตโชวาโย รโชหรณจณฺฑาลกุมารกอุสภจฺฉินฺนวิสาณ สมํ จิตฺตํ ยสฺส โส อาโปเตโชวาโยรโชหรณ จณฺฑาลกุมารกอุสภจฺฉินฺนวิสาณสมจิตฺโต = อาโปเตโชวาโยรโชหรณ จณฺฑาลกุมารกอุสภจฺฉินฺนวิสาณสมจิตฺตตํ, หรติ เตนาติ หรณํ = หรณํ

ธ. ๔: สารีปุตฺต- หน้า ๖๖, วิสาณ = เขา นปุ., อาป = นํ้า, เตช = ไฟ, วาย =ลม, รช = ธุลี เป็นปุ. จัดเข้าใน มโนคณศัพท์ เมื่อเข้าสมาส แปลงสระที่สุดของตน เป็น โอ | ธ. ๔: สารีปุตฺต- หน้า ๖๖ | วิสาณ = เขา นปุ. | ซ้อน จฺ หน้า ฉ | อาป = นํ้า, เตช = ไฟ, วาย =ลม, รช = ธุลี เป็นปุ. จัดเข้าใน มโนคณศัพท์ เมื่อเข้าสมาส แปลงสระที่สุดของตน เป็น โอ

คำศัพท์ใกล้เคียงอีก 10 คำ

คัดจากหมวดตัวอักษรเดียวกัน เพื่อไล่อ่านต่อได้ทันที