อุทฺธุมายิตฺวา

(อุปชฺฌาโย อ. พระอุปัชฌาย์) ผู้มีกระแสในเบื้องบน

(เช่น สรีรํ อ. สรีระ) พองขึ้นแล้ว

ในเบื้องบน

สรีระอันพองขึ้นแล้ว

มีเท้าในเบื้องบน

ซึ่งความเป็นแห่งซากศพอันพองขึ้น

อุทเทส, การยกขึ้นแสดง, การแสดงขึ้น

พองขึ้นแล้ว

อุทเทสกัต

มีหน้าเฉพาะต่อลมในเบื้องบน