อุทฺธุมายิ

พองขึ้นแล้ว

สรีระอันพองขึ้นแล้ว

(อุปชฺฌาโย อ. พระอุปัชฌาย์) ผู้มีกระแสในเบื้องบน

ซึ่งความเป็นแห่งซากศพอันพองขึ้น

ในเบื้องบน

พองขึ้นแล้ว

มีเท้าในเบื้องบน

มีหน้าเฉพาะต่อลมในเบื้องบน

อุทเทส, การยกขึ้นแสดง, การแสดงขึ้น

(อหํ อ. เรา) จักยกขึ้น