อุปการก

๑ ว.,ปุ. ผู้มีอุปการะ แจกเหมือน ปุริส เช่น ป.พหุ. อุปการกา (มนุสฺสา) อ. มนุษย์ ท. ผู้มี อุปการะ [ธ. ๓: วนวาสิติสฺส- หน้า ๑๘๖] ลง อิก ปัจจัยในตทัสสัตถิตัทธิต วิ.ว่า อุปกาโร เตสํ อตฺถีติ อุปการกา (มนุสฺสา) อุปการะ ของ มนุษย์ ท. เหล่านั้น มีอยู่ เหตุนั้น มนุษย์ ท. เหล่านั้น ชื่อว่าผู้มีอุปการะ [อุปการ + อิก ลบสระหลัง คือ อิ ที่ อิก เหลือไว้แต่ ก ได้รูปเป็น อุปการก]