อุปชฺฌาย

๒ ว.,ปุ. ผู้เข้าไปสอดส่อง อุป + เฌ ธาตุ ในความเพ่ง, ความสอดส่อง + อ ปัจจัยใน นามกิตก์ ซ้อน ชฺ หน้า เฌ ธาตุ แปลง เอ ที่ เฌ เป็น อาย ได้รูปเป็น อุปชฺฌาย แปลว่า ผู้เข้าไป สอดส่อง (โทษน้อยโทษใหญ่) เป็นกัตตุรูป กัตตุสาธนะ วิ.ว่า (วชฺชาวชฺชํ) อุปนิชฺฌายตีติ อุปชฺฌาโย ผู้ใด ย่อมเข้าไปสอดส่อง (ซึ่งโทษน้อย และโทษใหญ่) เหตุนั้น ผู้นั้น ชื่อว่า อุปชฺฌาโยๆ ผู้เข้าไปสอดส่อง (ซึ่งโทษน้อยและโทษใหญ่) [มังคลัตถทีปนี ภาค ๒ หน้า ๒๗๘ ข้อที่ ๓๖๕]