หน้าศัพท์เฉพาะ
การนอนสิ้นกาลมีพระอาทิตย์สูง
การนอนสิ้นกาลมีพระอาทิตย์สูง
อุสฺสูรํ เสยฺยํ = อุสฺสูรเสยฺยํ
แนะนำให้กดต่อ
คัดจากหมวดตัวอักษรเดียวกัน เพื่อไล่อ่านต่อได้ทันที
อันโอฬาร, อันยิ่ง
(กาล) ในกาลอันมีพระอาทิตย์สูง
ผู้มีคุณอันยิ่ง
ความขวนขวาย
สักการะอันยิ่ง
ผู้ขวนขวาย
กระบวย
ในเบื้องบนแห่งศีรษะ, ในเบื้องบนแห่งพระเศียร
หลังแห่งกระบวย
ข้างในเบื้องบนแห่งศีรษะ