หน้าศัพท์เฉพาะ
ผู้มีเวร
ผู้มีเวร
เวรํ อสฺส อตฺถีติ เวรี (ปุคฺคโล)
แนะนำให้กดต่อ
คัดจากหมวดตัวอักษรเดียวกัน เพื่อไล่อ่านต่อได้ทันที
ลมบ้าหมู, ลมหัวด้วน
ฐานะแห่งบุคคลผู้มีเวร
ผู้อันกำลังแห่งเวรให้อุตสาหะพร้อมแล้ว
เรือนแห่งผู้มีเวร
เวลกังสิ (ชื่อของม้า)
ด้วยธรรมเป็นเครื่องระคนคือเวร
เวลา
ผู้ระคนแล้วด้วยธรรมเป็นเครื่องระคนคือเวร
เขตแดน
ด้วยสามารถแห่งเวร